Ağzımın Tadı

Çukurova Metrelik Kebap

2011-08-23T22:17:00.011+03:00

Ağzımın Tadı okuyucularından Sedat Kantarcıoğlu’nun Adana’dan Çukurova Metrelik Kebap yazısını sizler paylaşmak isterim. Teşekkürler Sedat bey…

Hakkı Bey’in yemek blogundaki bu ilk yazımda sizleri Adana denilince akla gelen meşhur kebabının bu şehirdeki en iyi temsilcilerinden birisi ile tanıştıracağım. Eski ismi ile “Şenol Kolcuoğlu”, yeni ismiyle “Çukurova Metrelik Kebap”.

Gastro turizm uzmanları bilir; Şenol Kolcuoğlu, Adana’da kebap denilince akıla ilk gelen isimlerdendir. Seyhan Baraj Gölü etrafında Adana Belediyesi’ nin yapmış olduğu düzenlemelerden sonra bu bölgede irili ufaklı pek çok lokanta açıldı. Şenol Kolcuoğlu’da bu lokasyondaki en güzel göl manzaralı yerlerden birisine lokantasını taşımış. Mekan çok geniş. Şöyle ki; aynı anda en az 500 kişiye hizmeti rahatlıkla verebiliyorlar. Garsonlardan aldığım bilgilere göre Şenol Bey bir süre önce İstanbul’a taşınma kararı alınca mekanı iki kardeşine devreder ve gider. Seyhan Baraj Gölü’nün hemen yanı başındaki mekanda değişen tek şey tabela olmuş. Ustalar, servis ekibi ve en önemlisi o muhteşem lezzet hiç değişmemiş. Bildiğim kadarıyla Şenol Bey’de şu anda Küçükyalı’da gayet nezih bir mekanda biz lezzet düşkünlerinin damak ve kalplerini fethetmeye devam ediyor.

Namı ülkemiz sınırlarını aşan Adana Kebabı hakkında izninizle birkaç ufak bilgi paylaşmak istiyorum. Kebabın 16-17 kiloluk erkek koyun etinden yapılması makbuldür. Gerçek Adana Kebabı’nda sadece koyun eti, kuyruk yağı ve kırmızı biber bulunmalıdır. Et ve içerisine katılan diğer malzemeler kesinlikle kıyma makinesinden değil, zırh ile kıyılmış olmalıdır. İşte kebap ustalığını sanat haline getiren nokta da burası. Zırh ile kıyılmış et, makine ile kıyılandan daha iri ve taneli olmasına rağmen şişe saplanırken ve ardından mangalın üzerinde pişerken kesinlikle dağılmıyor. Bu kıvamı tutturmak gerçek bir meziyet. Burada yediğim kebaba gelince: tek kelimeyle “İnanılmaz!” bu zamana kadar başka şehirlerde Adana Kebabı diyerek yediklerimiz neymiş merak ediyorum. Adana Kebabı arzunuza göre porsiyon olarak veyahut metre usulü servis ediliyor. Ufak bir tüyo: kebabın yanında gelen ince pide büyük ihtimalle yeterli olmayacağı için isteyeceğiniz pideyi acılı isteyin. Orijinal bir lezzet.

Eğer çevrenizde Adanalı tanıdıklarınız varsa mutlaka onlardan duymuşsunuzdur; Adana’da kebabın yanında gelen salata ve mezeler o kadar çeşitli ve boldur ki kebaba sıra gelene kadar karnınız doyar. Resimde gördüğünüz salatalar standart olarak geliyor masaya. Hemen ifade etmeliyim ki benim favorim tahin salatası. İçeriğini meslek sırrı nedeniyle söylemediler ancak tadabildiğim kadarıyla söyleyebilirim ki Tarsus susamından mamul tahin, zeytin yağı, limon, yeşil biber, maydanoz, süzme yoğurt ve biraz tuz var. Onun resmini de ayrıca görebilirsiniz aşağıda. Şef garsonumuzun söylediğine göre kebabın yanında yenen orijinal salata resimde sağ üstten ikinci olan domates ve soğan söğüş salata. Bu salataların hepsi fiyata dahil. Zira Adana’da kebabın yanındaki salataya para almak ayıpmış.

Ben kebabın yanında içecek olarak şalgam istedim. Paketli şalgam geldi. Burada markasını belirtemeyeceğim ancak tadı gayet yerindeydi. Temmuz ayında gölgede 36 derecede ve nemin zirve yaptığı öğle sıcağında kebap yetmiyormuş gibi bir de acılı şalgam içmek hangi akıla sığar dediğinizi duyar gibiyim. Ancak Adana Kebabı’nın olmazsa olmazlarından şalgam ile ilgili birkaç şey söylemek lazım bu noktada. Bizim gibi turistler kebap gibi ağır bir yemeği Adana gibi bir iklimde nadiren yeme şerefine erişirken burada yaşayan insanlar sayısız defa yedikleri bu kebap yüzünden genç yaşta dünyalarını değiştirmiyorlarsa bunu en başta şalgama borçlular. Turpgiller familyasının sindirimi zorlaştırdığı söylenir genellikle. Aksine şalgam her şeyden önce müthiş bir sindirim uzmanı. Adana’nın şalgamına benzer bir durumu ilk defa Şanlıurfa’da yaşamıştım. Orada da lahmacun, çiğ köfte ve dolmaların yanında mutlaka turp yeniyor ki sindirimi kolaylaştırsın. Urfa’daki ilk tecrübemde 8 adet büyük biber dolmasının yanında bolca turp yediğimde anladım ki gerçekten doğruymuş söyledikleri.

Her zaman söylediğim bir şey vardır: Ülkemiz tam bir “Gastro Cennet!” Aperatif, ara sıcak, ana yemek, tatlı alanlarının bir kısmında Dünya’da öne çıkmış ülke mutfakları vardır. Ancak Aydın/Bozdoğan’ın Tahinli Pidesi, Urfa’nın Çiğ Köftesi, Antep’in Baklavası, Adana’nın Kebabı, İstanbul’un Kalkan Balığı, Kayseri’nin Mantısı ve sayamadığım pek çok yemeğin her biri diğerinden tamamen farklı malzeme ve aromaları bu ülkede mevcut. Bu değerlerin en önemli temsilcilerinden Çukurova Metrelik Kebap Lokantası’na saygılarımla…

Kamil Koç - Yolculuk Dergisi Röportajım

2011-08-05T09:18:00.004+03:00

Kamil Koç - Yolculuk Dergisi için Deniz Yalım Kadıoğlu ile gerçekleştirdiğim röportajın online versiyonunu okumak isterseniz http://www.yolculuk.com.tr/sayi_86/18_blog-arkasi-keyfin-paylasildigi-bir-yer-olsun-istedim-hazirlayan-deniz-yalim-kadioglu-

Ağzımın Tadı Travel & Leisure Dergisinde

2011-07-06T17:25:00.007+03:00

Travel & Leisure Dergisi Temmuz 2011 röportajım;

Papağan Çiğ Börek Salonu

2011-06-14T09:06:00.000+03:00

Eskişehir, düzenli kentleşmesi ile görülmeye değer bir Anadolu şehri. Yolunuz buraya düşerse, çarşı içinde gezerken acıkmanız durumunda size hızlı, ekonomik ve lezzetli bir önerim var.

Papağan Çiğ Börek Salonu1984 yılında Mustafa İbek tarafından kurulmuş. Bulunduğu yerde daha önce de aynı isimde kuruyemişçi var imiş. Mustafa beyin vefatından bu yana eşi Emine İbek işin başında.

Daha Büyük Görüntüle

Çiğ böreğin ismi Şır Börek’ten geliyormuş. Bu ismin nedeni de hamuru kızgın yağa attığınızda çıkan şırrr sesisinden imiş. Başka bir rivayete göre de ismin kaynağı olan Şır Börek Tatarca’da güzel börek anlamına geliyormuş.

Çiğ börek su, hamur, un, tuz ve içine konulan harçtan yapılıyor. Hamur 1-2 saat dövülerek işleniyor, pişince kabarmasının nedeni de bu imiş. Harç kıyma ya da peynir olabiliyor ancak Papağan’a göre Çiğ böreğin aslı kıymalı imiş o nedenle peynirli satmıyorlar. Kıyma harcında dana kıyma, pişmiş soğan, yuz ve karabiber kullanılıyor. Kızartma yağı olarak ise ayçiçeği yağı kullanılıyor.

Ben başka yerlerde yediğim Çiğ Böreklere göre buranınkini biraz yağlı buldum. Ama lezzetli de, belki de içerinin sürekli dolu olması da halkın tercihinin göstergesidir.

Unutmadan, Papağan’da 2 kural var; çatal bıçak kullanılmıyor ve 3 taneden az sipariş kabul edilmiyor.

Kilisli Fiko

2011-05-21T09:29:00.010+03:00

Yolunuz İstanbul Kadıköy’e düşerse rıhtım caddesinden Haydarpaşa tren garına doğru giderken sol köşede küçük bir dükkan göreceksiniz, Kilisli Fiko. Burayı birkaç taksicinin tavsiyesi üzerine duydum.

Daha Büyük Görüntüle

Kebapçı Fiko’yu Fikret Özyer ilk olarak 1982 yılında bir otobüs içinde seyyar olarak kurmuş. O yüzden mekanın ismi Kebap Bus olarak da geçiyor. Fikret beyin vefatından sonra oğulları Cenk ve Cüneyt Özyer işletmeyi devam ettiriyor. Fiko 24 saat hizmet veren bir kebapçı.

Dilerseniz kebaptan önce Yuvalama çorbası içebilirsiniz. Yuvalaması da kebabı kadar nam salmış. Yuvalama, nohut, pirinç, et, kıyma ve yoğurt ile hazırlanan bir çorba.

Kebap çeşitleri Urfa, Adana, Şiş ve Karışık. Kebap ile birlikte ekmekler de kızartılıyor ve kebap keyfinize keyif katıyor.

Kebabınızın yanında aynı tabakta salata da geliyor. Havuç, lahana, maydanoz, soğan ve birkaç baharattan oluşan bir salata. Baharatlar Maraş’tan geliyormuş.

Servis gayet iyi, tmekan basit ama tabaklar porselen.

Yemeğin ardından tatlı ile de finali yapabilirsiniz.

Afiyet olsun.

Şişçi Ramazan

2011-05-17T23:48:00.011+03:00

Yaz aylarının yaklaşması ile birlikte Kaş-Antalya tarafına gidecekler için yol üstünde leziz bir mola yeri önereyim, Korkuteli’nde Şişçi Ramazan.

Daha Büyük Görüntüle

Şişçi Ramazan, 1970 senesinde ilk olarak Antalya’da Ramazan Özalp tarafından açılmış, Korkuteli şubesi ise 1996’da faaliyete geçmiş. Ramazan bey mesleğini Korkuteli’nin ilk şiş köfte ustası Arap Yılmaz’dan öğrenmiş.

Şimdilerde Ramazan bey hayvancılık ve et üretimi ile ilgilenirken, oğlu Turgay Özalp Korkuteli’ndeki şubede, diğer 2 oğlu ise Antalya’daki merkezde işlerin başında duruyor.

Yemeğe önce leziz bir mercimek çorbası ile başlamakta yarar var, çorbanın yanında da bu yörelerin damak alışkanlığı acı yeşil biberlerden götürülebilir.

Şişçi Ramazan kendi etini kendi üretiyor, kıyma satır ile hazırlanıyor. Köftelerde sadece kuzu ve davar (erkek keçi) eti kullanılıyor. Köfte etinde tuz dışında başka baharat ve katkı malzemesi kullanılmıyor. Kuyruk yağı da konmuyor. Bana sorarsanız ete birazcık yağ koysalar lezzeti daha da artabilir ama sağlık açısından koyulmaması daha iyi tabii.

Köftenin yanında taze, söğüş domates ve yeşillik geliyor. İkram bol!

Ayrıca yöreye özgü tahinli piyaz da söylemelisiniz. Tahin, sirke ve yumurtalı bu piyaz herkese hitap etmeyebilir ama ben bayılıyorum.

Yemeğinizin yanında kremalı, yağlı harika ayrandan da kana kana içmeniz lazım. Tabii araba kullanacaksanız uykunuz gelebilir, ona dikkat J

Yemeğin ardından Korkuteli’ndeki Nur Pastanesi’ne de uğrayıp tütsülenmiş tadı olan sade dondurmasını ve %100 vişne tadı aldığınız vişneli dordurmasını denemenizi şiddetle tavsiye ederim.

Tamam

2011-01-22T17:56:00.010+02:00

Rodos, Marmaris ve Fethiye’den kalkan deniz otobüsü ve feribotlar ile kısa sürede ulaşabileceğiniz komşu Yunanistan’a ait güzel bir Akdeniz tatil beldesi.

Andreas Halkias 5 yıl önce ABD’den memleketi Rodos’a kesin dönüş yaptıktan sonra Tamam Restaurant’ı işletmeye açmış. Rodos’un plaj kesimi olan 1 Georgiou Leontos’da sakin bir sokakta bulunan restoran son derece zevkli döşenmiş. Ahşabın sıcaklığını ortamda hissediyorsunuz. Andreas bey restoranın ismi için Türkçe tamam kelimesini seçmiş, bunu seçmesinin özel bir nedeni yok, kulağa hoş geldiğini düşünmüş.

Daha Büyük Görüntüle

Burada batı, doğu ve de Yunan mutfağının lezzetlerini bir arada tadabilirsiniz.

Başlangıç olarak bol narlı ve parmesan peynirli marul salatası ya da yanında zeytin ezmesi ve feta peyniri ezmesi ile servis edilen pita ekmeği yani pide seçebilirsiniz.

Bol peynirli olarak servis edilen Yunan usulu Musakka (Moussakka) ya da balzamik soslu istiridye mantarları da başka başlangıç seçenekleri olabilir.

Ana yemek olarak çeşitli Akdeniz mahsulü, ızgara ve et yemeği seçenekleri sizi bekliyor. Menü oldukça geniş. Menüde sucuk (sucukaki) bile var.

Yemeğin ardından kendi tarifleri Tamam kokteylinin tadına bakabilirsiniz. Ama asıl olmazsa olmaz tabii ki bir Yunan klasiği olan Frappe yani buzlu kahvenizi yudumlamak olmalı. Bon όρεξη!

Kasap Muammer'in Yeri

2010-12-26T08:15:00.010+02:00

İznik gölü kıyısı ve çevresi doğal güzellikleri ile hafta sonu gezileri için birebir. Yolunuz bu taraflara düştüğünde gölün güney batı kıyısındaki Yeni Gürle köyüne gitmenizi ve burada Kasap Muammer’in yerini bulmanızı tavsiye ederim.

Daha Büyük Haritayı Görüntüle

Restoranın bahçesi oldukça güzel peyzaj edilmiş, her ne kadar gölden ötürü yazın sinek sayısı biraz fazla olsa da…

Restoranın sahibi aslen Selanik’li olan Muammer Sever oğlu Rasim Sever ile işletiyor. Muammer bey ilk restoranını 2002 senesinde Gölyaka köyünde açmış, daha sonra yerini 2009’da buraya taşımış. Asıl mesleği kasaplık ancak bugüne kadar hiç hayvan kesmemiş sadece işlemiş. Müşteriler restorana geldikleri gibi sadece et ürünleri satın almaya da geliyor.

Restorana gelince ilk yapmanız gereken et dolabından yiyeceğiniz etleri seçip sipariş etmek olmalı.

Sucuk ve köfteler leziz. Köfte baharatlı, yumuşak ve yağlı. Baharat olarak kekik, pul biber, kimyon ve soğan kullanılıyor. Ben olsam baharat oranını biraz azaltırdım.

Köftenin yanında gelen közde pişmiş domatesler sulu, kıvamı harika.

Kuzu butundan hazırlanan külbastı yumuşak, ince kesim, yağsız ve sinirsiz idi. Daha ne olsun!

Beyti, İstanbul Florya’da bulunan Beyti Restoran’da her zaman bayıla bayıla yediğim beytinin benzeri. Ben beytiyi sayın Beyti Güler’in icadı sanıyordum ancak Muammer bey bunun Drama bölgesinin yiyeceği olduğunu söylüyor. Beyti beye danışmak gerekir… Beytiyi etin böbrek yatağı (antrikot) bölümünden hazırlıyorlar. Her ne kadar bayılmış olsam da bana yağ oranı biraz azaltılabilirmiş gibi geldi.

Yoğurtları bıçak ile kesilecek kadar sert idi. Yerken lezzetten nefesiniz kesiliyor.

Yemeğin üstüne gelen Kemalpaşa tatlısı ile güzel bir nokta koyuyorsunuz. Afiyet olsun J

Kervan Humus

2010-08-17T22:47:00.013+03:00

Tarsus çarşıda gezerken öğlen yemeği için mola vermek ve farklı bir deneyim yaşamak isterseniz Kervan Humus sizin için çok uygun bir alternatif olabilir.

1923 yılında Mehmet Döven tarafından kurulan Kervan Humus ikinci kuşak İzzet Döven tarafından devam ettirildikten sonra ve şu an da üçüncü kuşak Bülent Döven tarafından işletilmekte. Tam bir aile kuruluşu.

Lokantanın menüsünde sadece humus çeşitleri bulunuyor. İsteğe göre tereyağlı, pastırmalı, sucuklu ya da zeytinyağlı söyleyebiliyorsunuz humusunuzu. Ancak bu humus çoğumuzun bildiği humuslardan farklı, alıştığımız gibi koyu kıvamda ve soğuk değil daha sulu, bulamaç kıvamında ve de sıcak. Meze niyetine değil ana yemek niyetine yiyiyorsunuz.

Humustan yemek olur mu demeyin. Yanında ikram edilen leziz mi leziz turşu, söğüş domates ve taptaze ekmekle beraber humus bir ziyafete dönüşüyor.

Humus yapılırken kullanılan malzemeler şunlar; tahin, kimyon, sumak, nohut, kırmızı biber, maydanoz, tuz, limon suyu, zeytinyağı ve sarımsak. Evde kendiniz yapmak isterseniz işte size Kervan’ın humus tarifi;

Nohutu yıkayın, 2 su bardağı su ile bir gün önceden ıslatın, bir su bardağı su daha ekleyip, basınçlı tencerede, iyice yumuşayana kadar yaklaşık 1 saat pişirin, pişirme suyundan çıkarıp, ezerek tel süzgeçten geçirin. Sarımsağı soyup yıkayın, ezin, 1/2 su bardağı zeytinyağı, tahin, limon suyu, tuz ve 1/2 tatlı kaşığı kırmızı biberle birlikte nohuta ekleyin, pişirme suyundan 1/2 çay bardağı koyun, karıştırın, servis tabağına alın. Maydanozu yıkayın, ayıklayın, yapraklarıyla ezmeyi süsleyin, aralarına sumak ve kimyon serpin. Kalan yağı tavada ısıtın, kalan kırmızı biberi ekleyin, bir iki kez karıştırın, ocağı kapatın, ezmenin üzerine gezdirin.

Öğlen yemeğinizin ardından Tarsus çarşısında gezinize devam ederseniz eski Tarsus evlerini görmenizi ve de sokakta bir el arabası tatlıcısını yakalayarak benim bir numaralı tatlım olan çıtır çıtır kirece yatırılmış kabak tatlısından tatmanızı tavsiye ederim. Pişman olmayacaksınız!

Kocayusuf Tesisleri

2010-07-20T22:24:00.010+03:00

Kaş’a scuba dalışına gitmenin en motive edici yanlarından biri de yolda, Kocayusuf tesislerinde yenecek olan leziz kaşarlı yumurtadır. Gece İstanbul’dan yola çıkar, gece boyu araba kullandıktan sonra sabaha karşı Burdur’un Çavdır ilçesindeki Kocayusuf benzin istasyonu ve dinlenme tesislerine varırsınız.

Yolun verdiği yorgunluğu burada atar, aynı lezzet noktasını keşfedip buraya uğramış diğer dalgıçlar ile sohbet eder bir de üstüne leziz mi leziz yiyecekler yersiniz. Restoranın kapısındaki dalış okulu sticker’ları da mekanın müdavimleri konusunda net bir fikir verir size.

Mekan 1998 senesinde Ali Özcan tarafından işletmeye açılmış. Bize mekan ve yiyecekler hakkında bilgi veren ise restoranın güleryüzlü ve hoşsohbet çalışanı Muharrem Kaya oluyor.

Başlangıcı çorbalardan biri ile yapmak farz. Tabi yanında pide de olacak. Çorba olarak işkembe, ezogelin ve mercimek mevcut. Benim genelde tercihim mercimekten yana olur. Un ile birlikte hazırlanarak yoğunlaştırılan çorba her zaman beni memnun etmiştir.

Ardından ana yemek olarak buranın spesiyalitesi kaşarlı yumurta gelir. Tabi menüde saç kavurma ve benzeri başka yiyecekler de var ancak burayı meşhur eden yumurtası olmuştur. Zeytinyağı ve bol kaşar peyniri ile hazırlanan ve tavası ise servis edilen yumurtanız tek başına size leziz bir deneyim yaşatır. Kaşarı o kadar çok koyarlar ki kaşarlı yumurta mı yiyiyorsunuz yoksa yumurtalı kaşar mı emin olamazsınız :)

Yumurtanın ardından 2. farz olarak da bir fırın sütlaç yenmelidir. Üstü kızarmış, içi hafif sulu sütlacınız ile son noktayı koyarsınız.

Bundan sonra eğer bu kadar yiyecekten sonra hala uyku bastırmamış ise sıra yola devam etmek ve Kaş’ın maviliklerine ulaşmaktadır.

Adres: Nato Yolu Üzeri, Çavdır-Burdur, Telefon: 0 248 427 17 17-18

Köfteci Yusuf – İznik İmren Köfte

2010-06-29T22:15:00.018+03:00

Yıllardır Bursa Orhangazi ya da Yalova’dan geçerken dükkânlarını gördüğüm, kocaman tabelaları ile dışarıdan oldukça ticari bir yere benzeyen, muhtemelen pahalı ve de lezzetsiz köfteleri vardır diye düşündüğüm Köfteci Yusuf’un aslında merkezi İznik’te bulunan eski bir köfteci olduğunu öğrenince yollara düşüp İznik’e gidip suyun gözünde köftelerin tadına baktım.

İznik’in nüfusuna ve turistik potansiyeline oranla oldukça büyük olan merkez şube, gayet modern ve şık dekore edilmiş, masraftan kaçınılmamış. Belli ki İznik’te tahminimden daha fazla potansiyel var ve de kazançlı bir meslek bu köftecilik :)

Teras küçük ama keyifli, biz de gittiğimizde kış aylarında olmamıza rağmen orada oturmayı tercih ettik.

Beyaz Tabak hijyen belgeli olan mekan gerçekten bunu hak ediyor, mutfak zaten yarı açık, köfteler önünüzde pişiyor, malzemeler de kaliteli ve temiz.

Köftesi büyük büyük göz dolduruyor. Formu yumuşak ama İnegöl köftesi kadar yumuşak değil, kıvamında. %85 Dana-%15 kuzu eti ile yapılıyor. Tadı leziz, baharatlı, zaten kırmızıbiber parçalarını göz önünüzle de görüyorsunuz köftenin içinde.

Köftenin dışında sucuğunu da tattık, son derece başarılı. Bu da %80 dana-%20 kuzu eti ile hazırlanıyor. Baharatlı, hafif acılı. Tuz, kimyon, kırmızıbiber, karabiber ve yenibahar var baharat olarak. Diğer sucuklardan farklı olarak yenibaharın tadı baskın ve de çok yakışmış.

Yemeğinizin yanında ekstra ızgarada pişmiş biber ve domates geliyor, mutluluk verici bir ayrıntı.

Piyaz taptaze görünüyor, üstünde bolca sumakla servis ediliyor. Fasulyeleri iri. Olmazsa olmaz.

Piyazın yanı sıra biber turşusu, yoğurt gibi ek lezzetlerin de tadına bakabilirsiniz.

Yemek öncesinde aperatif olarak gelen zeytinyağlı biber salçası ve ekmeğe hemen saldırmayın, iştahınız kesilir.

İtimat süt ürünlerinin Köfteci Yusuf için özel olarak ürettiği gayet lezzetli, tadına bakmalısınız.

Yemek sonrası tatlı alternatifleri geniş; ekmek kadayıfı, tel kadayıf ve Kemalpaşa tatlısı var.

Buradan ayrılmadan önce tesis içinde bulunan Kasap dükkânına da uğramanızı ve kaliteli ve uygun fiyatlı (özellikle İstanbul’da ikamet edenler için belirtiyorum) et, sucuk, paket köfte satın alabilirsiniz.

Köfteci Yusuf işi o kadar profesyonelleştirmiş ki paket servis hizmet araçları bile bulunuyor. Herşey düşünülmüş. Tebrikler Köfteci Yusuf!

İznik’ten ayrılmadan önce göl kenarında yürüyüş yapmanızı, şehir içindeki tarihi mekanları ve dünya şekeri Golden Retriever bekçi köpeği (sanırım arkadaş bekçiden çok zorunlu olarak sahip çıkılmış kimsesiz bir köpek) olan müzesini gezmenizi ve de şehrin hemen dışındaki dikilitaşı ziyaret etmenizi öneririm.

Bidda Badedez

2010-06-19T14:34:00.015+03:00

Kıbrıs Lefkoşa’da 2,000 senesinden beri hizmet veren Bidda Badedez Aycan Argün ve eşi Ayer Argün tarafından işletiliyor. Aycan hanımın çalışmakta olduğu Kredi Bankası isimli banka iflas edince o da Kıbrıs’ın geleneksel yemeği olan ve kendisinin çok sevdiği Bidda Badadez’i bir girişimcilik fırsatı olarak görmüş ve bu küçük ama lezzet dolu dükkanı açmış.

Bu yemeğin orijinali ismini de veren mayalı hamurdan yapılan yufka ekmeği (Bidda) ve kızarmış patatesten (Badedez) oluşuyormuş. Bu yemeği Aycan hanımın annesi ve anneannesi de yaparmış. Aycan hanım bu malzemelere köfte ve kızarmış hellimi de ekleyerek kendi tarifini yaratmış.

Bu yiyecek aslında bizim Türkiye’deki dürüm kültürüne çok benziyor. İçindeki köfte karabiber, kimyon, tuz, soğan ile hazırlanan bir nevi Adana Kebap köftesi. Kızarmış patates, kızarmış hellim, domates ve maydanoz ile yufkaya sarılarak servis ediliyor.

Ancak bu yiyeceğin benim de dikkatimi çeken ve Ağzımın Tadı’nda yer bulmasını sağlayan farkı hazır yufka yerine elle açılan taze yufka kullanılması, Kıbrıs’a özel çok lezzetli patatesleri ve de kızarmış hellimi verdiği lezzet.

Menüde yer alan sade, tavuklu, ballı-hellimli farklı Bidda Badedezler’den seçim yaparak damak tadınıza göre hareket etmeniz de mümkün.

Yiyecekleriniz ile birlikte koyun sütünden yapılan naneli ve bol tuzlu ayrandan da 2 bardak götürmenizde yarar var, hele yaz aylarında Kıbrıs’a gitmiş iseniz bu tuzlu ayran birebir.

Tatlı olarak da Gatmer yani bzideki Katmer’den yiyebilirsiniz. Kaymak, şeker ve tarçın ile hazırlanan Gatmerler patır patır gidiyor J

Köfte-patates-ekmek üçlüsü zaten hem çocukların hem de bizlerin sevdiği üçlemelerden olduğu için Bidda Badedez’i de sevmemek elde değil. Aynen bana bu tecrübemde eşlik eden arkadaşlarımın da bayıldığı gibi J

Manisa Gülcemal Köfte

2010-01-11T23:30:00.021+02:00

Bu yazıyı tavsiyem üzerine Manisa’daki Gülcemal Köftecisi’ni deneyip blogu www.geziyorum.net de yazan sevgili arkadaşım Emre Tok’a ayırıyorum.

Çeşme’den yazın yola çıkıp gelirken yolda Manisa ve Akhisar köfte salonlarının meşhurluğunu bildiğimden bu konuda uzman ve köfte gurmesi arkadaşım Hakkı’nın (namı-ı diğer Hakkı Dayı) telefonunu çaldrıyorum. Bana tek cümle ediyor… “Gülcemal” başka yere gitme sakın… Peki diyorum… 3 dk. sonra SMS ile telefonunu da gönderiyor dayıcım… Blogumda yazacağımı ve ona gol atacağımı bile bile kırmıyor beni…

Zar zor buluyoruz lokantayı. Tarifi yapan çocukla 10 defa görüştüğümden beni sokaklarda karşılıyor. Restoranda herkes restoranının ismi gibi güler yüzlü. Muhteşem bir ilgi ve alaka ile ağırlanmak inanılmaz.

Gülcemal Kebapçısının Tarihçesi

Halep’ten gelen ustanın yanında yetişen İbrahim Usta, Manisa’da açtığı iş yerinde Osman Usta kalfalık, Cemal Bey’de çıraklık yapmış ve Cemal Bey 1957 yılında kendi dükkanını açmıştır. Arkadaşlarının ısrarı ile güler yüzlü oluşundan dükkanın ismini de “Gülcemal Kebapçısı”olarak yazılmıştır. Cemal Bey son yıllarda yaşının gereği işini, oğlu Nuri Bey’e bırakmış, Nuri Bey’de, aynı geleneği sürdürerek, şu an üniversitede bu mesleği okuyan oğlu Cemal Bey’e devretme düşüncesindedir.İşletmede sadece tereyağlı Manisa Kebabı yapılmaktadır. kuzu ve dana etinin kıyılmasından sonra şişlere sarılan kıyma odun kömürü ateşinin közünde pişirilip dilimlenmiş pide ile bakır tabaklara koyularak üzerine kızartılmış tere yağı ilave edilerek servis edilir. İsteğe göre yoğurtlu olarakta sunulur.

Gittiğimizde bomboş. Çünkü ters vakitte geldk, 1 saate kapatacaklar. Köfte diyoruz. Ayran ise eğer açık ise bu tarz restoranlarda açık ayran denemeyi ihmal etmem… Biz beklerken karnımız zil çalıyor. Ama imdadımıza yetişiyor bu güler yüzlü harika arkadaşlar ve tertemiz, mis kokan söğüş salatamızı ikram ediyorlar.

Salatamıza gömülmüşken İstanbul’a da götürmek istediğimizi belirtip onunda hızlıca siparişini veriyoruz. Onlarda özenle hazırlanırken köftelerimiz geliyor. Muhteşem… Hem servis, temizlik hem de lezzeti.

Sedef’in bitiremeyip bir iki tanesini bırakacağını düşünüyorum ama yanılıyorum:-)

Açık ayran inanılmaz, ekmek taptaze ve hafif baharatlı pidesine akan yağı ile çıldırmamak elde değil.Biz kendimizden geçerken garson arkadaş abi “tatlı” alırmısınız diyor. Soruyoruz ne var ? diye … Tahinli Kadayıf dediğini hatırlıyorum en son… :) Sonra bu aşağıdaki fotoğrafı…

Manisa’dan geçerken Gülcemal Kebapçısına uğramadan gelmeyin derim siz sevgili okurlara… Temizlik, itina ve özenli servisin yanında bu meşhur tadı denemek bambaşka bir 40 dk yaşattı bize. Fiyatlar ise tekrar tekrar hesabı soracak kadar uygun…

Gülcemal’in web sitesi: http://www.gulcemalkebap.com/index.html

Yazının orjinal adresi: http://www.geziyorum.net/manisa-gulcemal-kofte/

Caru Cu Bere

2009-12-02T21:02:00.016+02:00

Romanya’nın Başkenti Bükreş’de bir turistin gidebileceği en iyi restoran alternatiflerinden bir tanesi Caru Cu Bere. Turistik, populer yerleri genelde beğenmesem de burası beni şaşırttı.

Her ne kadar bolca turistin geldiği, onlara yönelik şovların olduğu bir mekan olsa da burası menüsünün otantik Romen mutfağına sadıklığı, hizmet kalitesi ve fiyatları açısından hiç de turistik bir restoran çıkmadı.

Romence bira fıçısı anlamına gelen Caru Cu Bere’de Romen etnik mutfağının izlerini bulabilirsiniz. Yiyeceklerin çoğu et ağırlıklı ve de bazı yemekler domuz etinden, bu nedenle herkes memnun kalmayabilir.

Mititei, bir çeşit köfte. Görünümü Urfa kebap şeklinde, lezzeti ise Urfa kebap ve kasap köftenin karışımına benziyor, gayet lezzetli.Yanında gelen sarı bulamaçın ismi Mamaliguta ya da diğer ismi ile Polenta. Yani bizim Karadeniz’in mısır unu ile yapılan Kuymak yemeği! Kültürlerin kaynaşması hayret verici ve sevindirici. Polenta, Kuymak’a göre daha az yağlı ve peynirsiz, bu nedenle bana biraz yavan geldi ama bayanlar daha sağlıklı bularak beğenebilir.

Çeşit çeşit sosisler mevcut. Özellikle içi bol peynirli olan çeşidini beğendim.

Bunların dışında diğer geleneksel et yemeklerini de tadabilirsiniz.

Yazın özellikle Limonade Cu Miere yan ballı limonata söylerseniz serinlik için birebir.

Adı üstünde buranın kendi yapımı fıçı biraları meşhur. Bira seviyorsanız denemelisiniz.

Tatlı menüsü de oldukça geniş, benim tattığım Mar copt cusos de fructe depadure yani frombuaz soslu fırınlanmış elma, hem göze hem de mideye hitap eden lezzetli bir seçim oldu.

Bereket Fırını

2009-11-13T20:11:00.028+02:00

Lefkoşa çarşısında yer alan Bereket Fırını 200 senedir hizmet veren bir fırınmış. Daha önce Rum ve Ermeni esnaflar tarafından işletilen fırın son 80 senedir İlker Dağer’in ailesi tarafından işletiliyormuş. Dedesi Yusuf Ahmet’ten işi devralan İlker bey 45 senedir bu odun fırının başındaymış.

Müşterileri arasında Türkler olduğu gibi Rum kesiminden gelen müdavimleri de bulunuyor, bu talep tabelasına da yansımış tabii.

Bereket’in fırını günün farklı saatlerinde farklı işlevler için kullanılıyor. Sabah saatlerinde daha önceden pişirilmiş kahvaltılık yiyecekler müşteriye verilmeden önce fırına atılarak ısıtılıyor. Müşteriler ısınmış yiyecekleri çok daha keyifli bir şekilde tüketiyor.

Kahvaltılık olarak Pilavuna fırının lokomotifi. İçi hellimli, üstü susamlı bir poğaça tipi olan Pilavuna’yı ısıttıktan sonra yemeye doyum olmuyor. Bir de hellim ve üzümlü olarak 2. bir çeşidi daha var.

Zeytinli, hellimli ya da ikisi bir arada karışık pide de çok lezzetli. İtalyanlar’ın Foccacio’suna benziyor.

Bence sabahın en bomba tercihi kabaklı pide. Sıcacık pideye doyum olmuyor, bunu tatmadan olmaz. Pide içinde bal kabağı ile birlikte tarçın, üzüm ve pirinç de bulunuyor.

Tahinli katmer benim her zaman favorilerim arasında olmuştur. Bereket de hakkını vermiş. Bol tahinli katmer kahvaltının sonuna yakışıyor.

Kahvaltılıklarınızı yanınıza alıp fırının hemen ilerisindeki Büyük Han’a gitmenizi ve kahvaltınızı orada yapmanızı öneririm. Tarihin gölgesinde yanında tarçınlı çay ile huzur içinde sabahın keyfini çıkarabilirsiniz.

Bereket’e öğlen saatlerinde giderseniz bu sefer fırında pişen pidelerin ve lahmacunun tadını çıkarırsınız. Lahmacun, Türkiye’dekileri aratmıyor. Yanında bol limon ile çıtır çıtır gidiyor.Pide olarak çeşit bol. Kıymalı, hellimli, sucuklu, pastırmalı, karışık çeşitleri mevcut, seçin seçebildiğiniz kadar. Yalnız saat 14.30’u geçirmeyin çünkü o saatte kapanıyor Bereket.Karnınızı güzelce doyurduktan sonra arabaya atlayıp, adanın kuzey ucına, yani Karpaz’a doğru güzel bir gezi yapmanızı tavsiye ederim. Burada doğanın tadını çıkarabilir, bölgenin sembolü sevimli eşekleri görebilirsiniz :)

Murat Ağa Et Mangal

2009-10-10T21:02:00.032+03:00

Kütahya’nın Domaniç ilçesi Çatalalıç mevkiinde bulunan Murat Ağa’ya dağlık ve ormanlık çok güzel bir yol ile ulaşıyorsunuz. Motorsiklet tutkunlarının güzergahında yer alan bu yol üzerinde Murat Ağa da güzel bir mola nedeni oluyor.Murat Akgüneş ve 2 oğlu tarafından işletilen bu yol lokantası 2002’de hizmet açılmış.

Mekan yol kenarında ahşap bir bina. İçerisi de ahşap ağırlıklı döşenmiş. Kışın ortada gürül gürül yanan soba, içinizi ısıtıyor.

Murat Ağa, köftesi, ızgaraları ve kuru fasulyesi ile nam salmış. Kullandıkları etler yörenin kendi etleri. Etlerin tazeliğine zaten da girişte şahit olduk J

Köfte, kendi usulleri yaptıkları kasap köfte tipinde. Köftede et olarak dana kaburgası kısmını kullanıyorlar. Köfte hamurunu ekmek içi, soğan, karbonat, tuz ile hazırlıyorlar. Genelde 300kg’luk bir parti hazırlayıp, derin dondurucu da bekletip, 1 hafta-10 gün içinde tüketiyorlarmış. Köfte gayet yumuşak ve lezzetli, İnegöl köftesini hatırlatıyor insana. Yemeden geçmemeli.

Izgaralardan denediğimiz kuzu pirzola da lezzetli idi, bu da iyi bir alternatif olabilir. Yörenin etlerinin lezzeti kendini belli ediyor. Etler yanında mangalda kızarmış domates ve bibier ile servis ediliyor.

Kuru fasulye, yörenin şeker fasülyesi isimli cinsinden. İspir fasulyesi ile aynı isimde olsa da benim tercihim İspir’den yana olur. Bu da güzel ama İspir cinsi daha yoğun aromalı, şeker tadı daha belirgin. Küçük güveçler içerisinde birer porsiyon olarak hazırlıyorlar. Güveç içerisine fasulye ile birlikte biber, soğan, domates salçası, patates ve biraz tereyağı ekleyip fırınlıyorlar. Tat olarak lezzetli ama ben yine de İspi fasulyesi ile pişirilen helmeli kuru fasulyeyi tercih ederim.

Yemekten önce gelen mayalı ekmek tam bir bomba. Fırından yeni çıkmış olarak masamıza gelen bu un kokulu, yumuşacık ekmeğe doyamadık, yemekler biraz daha gecikseydi, ekmek yemekten dolayı yiyecekler masada kalacaktı.

Yoğurt, kendi üretimleri, doğal, yağlı ve lezzetli. Toprak küçük güveçlerde hazırlanmış. Mutlaka yemeğin yanında söylenmeli.

Salata taptaze, içinizi serinletiyor. Domates, salatalık, biber ve bol soğanlı.

Lokantada tatlı yoktu ama kendi üretimleri tatlı niyetine yediğimiz böğürtlen reçeli enfesti. Tatlıya falan falan gerek kalmadı.

Yorgo Kasap Restaurant

2009-09-05T08:58:00.038+03:00

Kuzey Kıbrıs’ın kuzey batısında oldukça ilginç bir köy var. Arapça ismi Kour, Rumca ismi Kormakitis olan Koruçam köyü. Köyün diğer Türkçe isimleri ise Korucan ve Kormacit imiş. Adanın Müslüman Türk ve Ortodoks Rum halkından farklı olarak bu köyün sakinleri Lübnan kökenli, katolik Maronit’lerden oluşuyor.

Daha Büyük Haritayı Görüntüle

Köyün meşhur bir de restoranı var, Yorgo Kasap Restaurant. Georgios Skoulou ile eşi Maria Skoulou ve kızları Hristina Skoulou tarafından işletilen restoran çok lezzetli mezeleri ve etleri ile meşhur.

Maria hanım bizzat kendisi kasaplık yapıyor, etleri büyük satırı ile doğruyor. Etkileyici bir manzara!

Soğuk mezeler az ama öz. Pancar turşusu, kerevizli karışık turşu tabağı, kuru cacık (Rum usulü), tahinli yoğurt tarama ve zeytin.Hepsi birbirinden lezzetli.

Zeytin tam benim sevdiğim gibi kırma, gök yeşil zeytin. Çoğu insan bu tür zeytini tatsız, acı bulur, etli siyah ya da yeşil zeytinleri tercih eder ama benim favorim budur. Yanında deri peyniri (bazı yörelerde çökelek diye de geçer) ve ceviz ile bu zeytinin tadına doyum olmaz.

Masaya gelen salata alıştığımızdan farklı bir tatda. Bunun sebebi içine koydukları kişniş (coriander). Herkesin damak tadına hitap etmese de ben sevdim, insanın iştahını açtığını düşünüyorum ya da zaten iştahlı olduğumdan bu kendime uydurduğum bir bahane :)

Ara sıcaklardan ev yapımı Hellim peyniri harika, ızgarada kızarmış Hellim’i soğutmadan yemelisiniz, soğuyunca tadı kaçıyor.

Yine ev yapımı sucuk bence leziz ama herkese hitap etmeyebilir. Market sucuklarına alışmış kişilere farklı, biraz ağır gelebilir. Sucuk dana etinden yapılmış, içinde bolca kırmızı ve siyak biber ile sarımsak içeriyor.

Fırınlanmış mantar çok albenili görünüyor ama kültür mantarı olması nedeniyle çok özel değil, yemezseniz çok birşey kaçırmazsınız.

Ana yemek olarak kuzu pirzola masanın vazgeçilmezi. Kendi yetiştirdikleri kuzuların etleri yumuşak ve mis kokulu. Doya doya yiyebilirsiniz.

Kıbrıs’ta çok sevilen fırın kebabını burada da bulabiliyorsunuz. Bu kebap kuzu eti ve patatesin folyo kağıdına sarılarak toprak fırında pişirilmesi ile hazırlanıyor. Bana göre Türkiye’de ki fırın kebaplarından tek farkı yanında yediğiniz çok lezzetli özel Kıbrıs patatesi.

Karanfilli, yaş ceviz tatlısı göbeğinizin mutlaka şişeceği bu tecrübenin ardından hafif bir final oluyor.

Bana bir blog yazma fikrini aşıladığı için Elif Yalçınkaya Kariş'e ve de bu lezzet dolu mekanla tanıştırdıkları için Zeynep, Kuzey, Elif ve Yiğit Kariş ailesine teşekkürler :)

Besler İnegöl Köfte

2009-08-01T09:00:00.015+03:00

Besler Köfte’nin mazisi 1800’lü yılların sonuna dayanıyor. 1842 Bulgarsitan, Filibe, Pazarcık doğumlu Köfteci Mustafa Efendi 1890’da İstanbul Fatih’e göç ediyor ancak Fatih’teki ilk İstanbul yangınında evleri ve malları kül olunca 1893’te İnegöl’e göç ediyor. İnegöl çarşısında kardeşi Ahmet Efendi ile Bursa-Ankara yolu üzerinde bulunan cadde üzerinde bir kebapçı dükkanı açarak Bulgaristan’daki mesleğini burada devam ettiriyor ve de İnegöl köftesinin temeli burada atılıyor.

O dönemlerde kıymayı zırh ile kıyıyorlarmış tabii artık günümüzde makine kıyması yiyiyoruz. Yine o dönemde köfte küçük küçük değil büyük parçalar halinde pişirilir ve tane ile satılırmış.

Köftenin Bulgaristan’daki isminin Kebapçe olduğunu anlatıyor Mesut Besler. 20 cm. uzunluğunda, silindir şeklinde hazırlanırmış oralarda köfte. Tadı İnegöl’dekine çok benziyormuş ancak tek fark içinde domuz eti de bulunmasıymış.Bulgaristan’da Kebapçe geçmişte yanında ballı ya da şekerli soğuk süt ile birlikte servis edilirmiş.

O günlerden bugünlere aile içinde devredilerek ulaşan meslek bugün 4. Kuşak Mesut ve Müfit Besler tarafından Besler markası altında devam ettiriliyor.

Besler Köfte’nin 3 şubesi olmakla birlikte biz İnegöl çarşısındaki merkeze gittik. Restoran tarihin izlerini taşıyan bir dükkan içerisinde. Restoranın girişinde rastladığımız masanın üstündeki büyük balkabağı da bize güzel bir sipriz oluyor ve de içeride tatlı niyetine ne yiyebileceğimizin sinyalini veriyor.

Daha Büyük Haritayı Görüntüle

Restoran küçük bir salon ve daha küçük bir asma kattan oluşuyor. Burada günde 500-600 kişiye hizmet veriyorlarmış. Müşterilerin çoğunluğunu şehir dışından gelen misafirler oluşturuyorlarmış. İçeride sıcak bir hava var. Garsonlar pırıl pırıl, güleryüzlü ve işinin ehli. Tüm çalışanlar aile fertlerinden oluşuyor.

Masanıza oturduğunuzda masaya önce zeytinyağlı domates-biber karışımı salça tabağı ve de üstü zeytinyağlı ve Çıbrıka otlu (Bulgaristan’da ki ismi Çıbrıtsa) kızarmış ekmekler geliyor. Bu sırada siz siparişlerinizi veriyor ve aperatiflerin tadını çıkarıyorsunuz.

Sonra köfteleriniz geliyor. Köfteler küçük yassı şekilli, dışı iyi, içi az pişmiş kıvamda. Son derece leziz, yumuşak ve yağlı. İlk başta tabaklarımıza 3’er köfte geliyor tabii yanında taze domates, soğan ve mangalda pişmiş biberi ile birlikte.Sonra şişlere dizilmiş şekilde köftelerin devamı servis ediliyor, amaç köftelerin beklerken soğumasını ve lezzetini kaybetmesini önlemek. Bu iyi köftecilerde sıkça rastladığım bir metod. Köftenin içeriğinde dörtte üçü dana kıyma, dörtte biri kuzu kıyma, kırmızı soğan ve tuz var. Ekmek, karbonat ve baharat yok. Köfte hamuru hazırlandıktan sonra 2 gün dolapta bekliyormuş, soğanı pişirileceği gün ekleniyormuş.

Köfte ile birlikte sipariş verdiğimiz piyaz bugüne kadar yediklerimin içinde en iyilerinden. Fasülyeler büyük ve lezzetli, diğer malzemeleri taze. Mutlaka denemeli.

Yemeğin yanında bir Bursa klasiği Uludağ gazoz ve şıra içmeyi de ihmal etmiyoruz.Tatlı olarak bir potpori sipariş ediyoruz. Tahinli sütlü Nuriye, fındıklı sütlü Nuriye, Kemalpaşa tatlısı ve girişte kardeşini gördüğümüz bal kabağı tatlısı bizi son derece memnun ediyor. Kahvelerimizle birlikte ikram gelen meyveli gazoz da hoş bir tad bırakıyor damaklarımızda.

Eline sağlık Besler ailesi.

Ayrıntılı bilgi: www.inegolkoftesi.com

Ağzımın Tadı PCNET'te

2009-07-07T14:49:00.010+03:00

PCNET dergisi yazarlarından Özgür Poyrazoğlu (http://www.ozgurpoyrazoglu.com) Temmuz ayı sayısında Ağzımın Tadı'na yer vermiş. Çok da güzel yazmış, saolsun :)

Yazıyı okumak için lütfen görsele tıklayın.

Burebista

2009-06-28T22:02:00.021+03:00

Burebista, Romanya’nın başkenti Bükreş’te size ilginç lezzet deneyimleri yaşatacak yaban hayvan eti yemeklerinin sunulduğu sıradışı bir restoran.

Daha Büyük Haritayı Görüntüle

Restoranın kurucuları mekanı Romanya kırsal kesim hayatının izlerini taşıyan bir şekilde dekore etmişler. Mekan Romanya yerel evlerini ve eski dönemleri hatırlatıyor insana.

Burebista aslen Romanya tarihinden ünlü bir liderin ismi.Restoranın kışlık bölümde birçok av hayvanının doldurulmuş figürlerine de rastlıyorsunuz.Yazlık bahçe ise ferah ve sakin, keyifli bir akşam yemeği için birebir.

Menüde de geniş bir yelpaze bulunmakta. Soğuk, sıcak, meze, ana yemek, tatlı her türlü çeşit mevcut. Geyik, tavşan, bıldırcın, dana, kuzu, ördek, kaz, hindi, somon, tavuk hatta ayı etini bile yemek mümkün.

Ben merakımı yenemeyerek Ayı etli bir yemeği denedim. Menüde Beer Sarmisegetuza ismi ile geçen bu yemek özel bir sos ve avcı usulü patates ile servis ediliyor. Sos kırmızı şarap ile hazırlanmış ve de içerisinde büyük siyah zeytinler de içeriyor. Patates de yumuşak ve son derece leziz idi. Ayı etinin tadı hakkında bir beklentim yok idi, o nedenle hayal kırıklığına uğramadım, ancak leziz de bulmadım. Sert değil ama yağsız ve yoğun bir et. Birlikte pişirildiği sos olmasa, mangal ya da fırın da sade olarak pişirilse yiyebileceğimi sanmıyorum. Tekrar yemek isteyeceğimi de sanmıyorum ama hayatta bir kere olsun denediğim ve tadını öğrendiğim için mutluyum. Denediğimiz diğer bir yaban hayvan eti ise Geyik oldu.Menüde Ponfried Venison ismi ile geçen bu yemek de geyik eti fileto olarak kesilmiş ve yine soslu olarak servis ediliyor. Etin tadı yağsız dana etini andırıyor, kuzu eti sevenlere biraz yavan gelebilir ama dana etçiler beğenecektir. Yemek yanında avcı usulü pilav ile servis ediliyor. Bu pilav kuru üzüm, ceviz ve bezelye ile hazırlanmış, yağsız ama lezzetli bir pilav.Yemeğinizin yanında kendi yapımları, yumuşak beyaz unlu ekmeklerde iyi gidiyor. Bir Türk için kaliteli ekmek bulunmaz nimet tabii.Yemek sonrası finali tabii güzel bir tatlı ile yapmak gerekiyor. Bunun için seçimim tipik bir Roman tatlısı olan Papanasi Cu Smantana Si Dulceata oldu. Bu tatlı bizim lokma tatlımıza ve Amerikalıların Donut’larına çok benziyor. İçi keçi peyniri ile doldurulmuş hamurlar kızartılarak üzerine krema ve reçel dökülmüş. Hem tanıdık hem de lezzetli bir tatlı, mutlaka denemelisiniz. Sunumu da çok başarılı.Burebista’da yemek boyunca size akordeon, kontrabas, keman, gitar ve solistten oluşan bir grup ta eşlik ediyor, keyfinize keyif katıyor.

Adres: Restaurant Burebista Traditional, Calea Mosilor nr. 195, Sector 2, Bucuresti http://www.restaurantburebista.ro/

Köfteci Ali

2009-06-02T20:59:00.021+03:00

Eskişehir’e trenle seyahat edecek olursanız ve karnınız aç ise size önerebileceğim ekonomik ve lezzetli bir adres var. Osmangazi Üniversitesi'nin davetlisi olarak bir seminerde konuşma yapmak için gittiğim şehrin esnafı ve taksicileri ile yaptığım mini bir anket ile halkın seçiminin Köfteci Ali olduğunu anlamam zor olmadı.Köfteci Ali Gar’ın hemen çıkışında sol tarafa doğru yaklaşık 100 metre mesafede kırmızı-siyah renkte dekore edilmiş modern görünümlü bir köfteci. Siz dükkanın modern görünümlü olduğuna bakmayın, aslında burası 1974 yılında Ali Kelebek tarafından açılmış ekonomik, halk işi bir köfteci.
Şunu daha büyük bir haritada görüntüle: Eskişehir

Dükkana girerken sizi ana giriş ile salon girişi arasında yer alan ara bölmedeki köfte tezgahı ve mangal başındaki ızgaracılar karşılıyor. Daha henüz girişteki bu mis kokulu karşılama zaten iştahınızı kabartıyor.

Tezgahtaki domates, soğan ve biberlere bakınca malzemelerin tazeliğini anlıyorsunuz.

Mekan 2 katlı, ister aşağıdaki kısmen daha ufak, ister yukarıdaki daha büyük salonda oturabiliyorsunuz. Aşağı kattaki koltuklar Amerika’daki “Diner” tipi restoranlar tarzında.

Menüde gerçek bir köftecide olması gerektiği gibi sipariş edebileceğiniz tek yemek var tabii ki köfte. Köfteler çocukluğumda bol bol yediğim ama artık o köftecileri ve tadı bulamadığım araba köftecileri tadında. Bol ekmek içli, tuz, karabiber ve kimyonlu. Ekmek içinin verdiği dokuyu ve kimyonun baskınlığını ağzınızda hissediyorsunuz. Köftelerin içi hafif çiğ ama zaten bu tip köftenin olması gereken pişirilme şekli bu.

Köftenin yanında ayrı bir tabakta domates ve soğan da servis ediliyor.

1 porsiyon köfte sipariş ettiğinizde tabakta yanında 6 dilim kızarmış ekmek ile birlikte ufak boy, 6 adet köfte geliyor. Köfteci halk işi olunca ekmek bol oluyor :) Köfteler ufak olduğu için 1 lokma da gidiyor, açsanız 1,5 porsiyon söylemenizde fayda var.

Ama köfte ile birlikte piyaz da söylerseniz, gelen ekmekleri tüketme ve doyma konusunda sıkıntı yaşamazsınız. Piyaz standart kalitede ama bol kepçe porsiyon olarak geliyor. Piyazı lezzetlendirmek için masalarda bulunan yağ-sirke şişeleri dikkat çekecek kadar şık.Piyazınızın yanına masalarda bulunan hafif acılı turşulardan da alabilirsiniz, turşulara ekstra ücret yok ;)Köfteci Ali’nin servis ekibi güleryüzlü ve yardımcı, sizi memnun etmek için ellerinden geleni yapıyorlar. Gelen hesabı öderken hizmet ve lezzet olarak paranızın karşılığını aldığınızdan emin olarak ayrılıyorsunuz.

Pivnica Medvedgrad

2009-05-23T23:45:00.015+03:00

Zagreb’e yolunuz düşerse ve yerel tatları denemek isterseniz ilk adresiniz nezih ve merkezi bir restoran olan Pivnica Medvedgrad olmalı.

Şunu daha büyük bir haritada görüntüle: Pivnica Medvedgrad

Restoran renove edilmiş eski bir yapıda bulunuyor, içerisi bir pub tarzında döşenmiş, kahverengi renklerin hakim olduğu bir dekorasyona sahip. Şık ve rahatlatıcı bir atmosfer var.
Burada bulabileceğiniz en tipik Hırvat yemeği Kotlavina. Bol sulu, domates soslu, mantarlı, bol soğanlı biftek ve sosis birlikte sunulan bir yemek. Masanıza sos için kaşık da geliyorki sosu içebilesiniz.
Bunun dışında burada Pivnicki Gulas yani Hırvat usulü Gulaş Türk meali ile et yahnisi yiyebilirsiniz. Ya da Cevapi yani Hırvat köftesinin tadına bakabilirsiniz. Slana Kiflicasa Sirom yani peynirli kruvasanları da oldukça lezzetli, yemeğinizi beklerken açlığınızı bastırmak için sipariş verebilirsiniz. Pivnica Medvedgrad aynı zamanda kendi biralarını üreten bir restoran, şehirde bununla da tanınmış. Yemeğinizi beklerken önden soğuk bir bira gezginlerin hararetini almaya birebir. Kendi üretimleri biralar çeşit çeşit. Pilsner, lager, siyah bira, beyaz buğday birası gibi farklı tatları burada bulabilirsiniz.
Zagreb’de denemenizi tavsiye edeceğim başka bir yerel lezzet noktası sokak sosis büfeleri. Şehrin merkezinde sıkça karşılaşacağınız bu büfelerde sade, peynirli,acılı sosisli sandviçlerin tadına bakabilirsiniz. Sosisleri kızarttıktan sonra büyük tencelererin içinde içinde şarap da olduğu söylenen özel soslarda bekletiyorlar. Bence sosise lezzeti veren önemli bir unsur bu sos. Zagrebliler de sosislilerini iştahla yiyiyorlar :)

Buket Pide Salonu

2009-04-19T19:37:00.011+03:00

Buket Pide Salonu İstanbul Büyükçekmece’de Evlendirme Daire’sinin hemen karşısında.

Daha Büyük Haritayı Görüntüle

Sahibi Hüseyin Karabacak aslen Sürmeneli. Burayı 1988’de açmış. Asıl mesleği fırıncılıkmış, Sürmene’de fırını varmış. Fırıncılığa da babasının yanında başlamış, babası Sürmeneli Fırıncı Ağa lakaplı Hasan Karabacak imiş.

Hüseyin beyin pidesi de Sürmene usulü. Başka pidecilerde yiyeceğiniz karadeniz pidelerine göre hamuru daha az miktarda, ince açılmış. Dolayısı ile daha iyi pişmiş, çıtır çıtır, daha az hamurlu ve şişkinlik yapmayan bir pide yiyiyorsunuz.

Pidenizi açık ya da kapalı söyleyebiliyorsunuz. Kapalı piseler kıymalı ve kavurmalı olabiliyor. Açıklar ise kavurmalı, kıymalı sebzeli, peynirli, kıymalı ve kavurma peynirli karışık olabiliyor.

Karadeniz pidesi yemenin usulü elle, kenarlardan başlayarak yemek. Önce kenarları koparıp ortadaki malzemeye bandırıyorsunuz, sonra orta kısmın kalanını yiyiyorsunuz. Tabii biz de öyle yaptık, biraz fare yemiş gibi bir görüntü oluşsa da tadı gerçekten böyle çıkıyor, pidenin hakkını vermek lazım :)

Hüseyin bey peynir ve tereyağını Trabzon’un Vakfıkebir ilçesinden getirtiyormuş. Kavurmayı ise kendisi hazırlıyor. Kavurması son derece lezzetli!

Burada ayrıca lahana sarması, kurufasülye, lahana çorbası, hamsi, fırın sütlaç ve mısır ekmeği gibi başka yöresel tatları da bulabiliyorsunuz. Mısır ekmeğini de kendileri yapıyorlar, has Karadeniz usulü.Yazın Silivri taraflarında yazlıklarına gidenler için haftasonu tatilini sonlandırmadan önce lezzetli bir son durak seçeneği Buket Pide Salonu.

Hain Köfte

2009-03-17T22:41:00.017+02:00

Hain Köfte 1999 yılında 2 köfte sever, asıl işi matbaacılık olan Baloğlu kardeşler tarafından açılmış. Güzel bir espri ile de 2000 yılında kuruluş seneleri 1999’u sloganlarına taşımışlar, “Bir asırlık tecrübe” :) Matbaa işlerinin yoğunluğu nedeni ile burayı 2003 senesinde arkadaşları Kemal Armağan Çeşmecioğlu’na devretmişler. Burası ağırlıklı çevredeki işyerlerinde çalışanların öğlen saatlerinde geldiği bir yer.
Daha Büyük Haritayı Görüntüle

Mekan şık ama aynı zamanda mütevazi. Duvarlarda buraya uğramış ünlü kişilerin isimlerinin yazdığı küçük pirinç levhalar dikkatinizi çekiyor. Liseyi okuduğum İzmir Amerikan Koleji’nin tiyatro salonun koltuklarının arkasında da tiyatronun yapımı için bağış yapanların isimleri aynen böyle pirinç levhalarda yazardı, bana orayı hatırlattı :) Birçok lokantanın duvarlarında rastlayacağımız ünlülerin oralarda yemek yerken çekilmiş fotoğraflarını koyma geleneğinin modern bir şekli olmuş. Piyaz gayet lezzetli. Kullanılan zeytinyağı has, buranın kalitesine yakışmış. Malzeme temiz ve taze.

Ekmekler bir halk köftecisi modunda büyük parçalar şeklinde kesilmiş olarak masaya geliyor. Tombul ve yumuşaklar. Köfteler gelmeden önce zeytinyağına bandıra bandıra gidiyor. Köfteler yaklaşık 15-20 dakikada masaya geliyor, servis biraz daha hızlı olsa fena olmaz. Pişen köfteler servis için bekletilirken sıcak şişlere takılıyor. Bu başka işini iyi bilen köftecilerde de gördüğüm, köftelerin içini sıcak tutmak için kullanılan doğru bir yöntem. Hain Köfte ile tanışmamı sağlayan ağzının tadını iyi bilen arkadaşım Murat Yeldekalmazer Baloğlu kardeşlerin köfte hamurunun formülü üzerinde uzun süre çalıştıklarını söyledi. Köftenin tadı gayet güzel, kıvamı yerinde ama çok özel bir formül olduğunu sanmıyorum. Türkiye’nin birçok yöresinde yediğim lezzetli köftelerden öne çıkan özel bir tat yakalamadım. Belki de mekan devrolduktan sonra ilk baştaki lezzetini kaybetmiş olabilir. Ama köftede kıymadan sakınılmadığını, ekmek içinin oranının abartılmadığını hissediyorsunuz. Köfte tabağında diğer köftecilerden farklı olarak pişmiş domates-biber ve acı sosun dışında kabuklu, kızarmış patates de bulunuyor. Bu da mekanın modern tarzının bir başka yansıması. Modern tarzın son açılımını ise tatlıda yaşadık. Başka hiçbir köftecide rastamadığım krem kremel’i burda yedim, karamelize kıvamı, şekeri yerinde oldukça başarılı bir krem kremel idi, tavsiye ederim. Bu deyimde bana eşlik eden Boran Çelikkol, Tolga Tunçsav ve Murat Yerdakalmazer’e teşekkürler.

Kebapçı Kadir

2009-02-22T22:44:00.013+02:00

Bu yazıda ağzının tadını bilen arkadaşlarım Neval ve Sinan Olgun'un bir yazısına yer veriyorum. Teşekkürler Olgun ailesi!

KEBAPÇI KADİR - 1851
“Kuşaktan Kuşağa Değişmeyen Lezzet”

Isparta’da kebap kültürünü temsil eden köklü firmalardan biri olan Kebapçı Kadir, 1851 yılından bu yana müşterilerine hizmet veriyor. “Hafız Dede” tarafından kurulan müessesenin günümüzde işletmeciliğini ailenin 4. kuşak üyesi Hüseyin Açıkalın yapmakta. Biz de Ocak ayında gittiğimiz Isparta’dan Kebapçı Kadir’e uğrayıp onun eşsiz lezzetlerini tatmadan dönmek olmaz dedik… Kebapçı Kadir’in favori lezzetleri Isparta Fırın Kebabı, Kabune Pilavı, Isparta Şiş Köftesi, İrmik Helvası ve Üzüm Şırası.

Hüseyin Bey bizim için sofrayı donatıp tüm samimiyetiyle her yemek hakkında da uzun uzun bilgiler verdi.

Isparta Fırın Kebabı: Doğal ortamlarında yetiştirilen hayvanlar mezbahadan geldikten sonra böbrek yağları ve kan damarları temizlenir. Çiğ et şişlere takılıp fırının içinde duvara dik olarak sıralanır. Çalı kökü odunuyla önceden yakılıp ısıtılan fırında 2 saat alevde 1 saat de kor ateşte olmak üzere 3-3,5 saat pişirilir. Pişirme sırasında fırına bakır sahanlarda su konularak buharlaşması sağlanır ve hem buhar hem ateş sayesinde fırına konulan çiğ et pişip kebap haline geldiğinde %50 fire vermiş olur.

Hüseyin Bey fırından çıkan nar gibi kızarmış kuzu etini bakır tabaklarda pide veya lavaş ekmeği üzerinde servis yapıyor. Benim gibi et konusunda problemli olan, yağlıysa yemem, koyun etiyse kokar diyen biri için bile tadına doyulmaz bir lezzetti :)
Kabune Pilavı: Tatlı soğan halka halka doğranıp karabiber ve tuz ile ovularak bakır kazanların altına konulur. Üzerine haşlanmış nohut ilave edilir. Nohutun üzerine önceden haşlanmış kuzu kaburgalarının etleri didilerek konulur. Bunun üzerine de bire bir buçuk ölçeğinde pirinç ve et suyu ilave edilerek sac ayağında üzüm asmasının çırpısıyla hızlı ateşte 15 dakika içerisinde pişirilir. Suyunu çekmiş ve pişmiş olan pirinç ocaktan indirilmeden önce üzerine kızartılan tereyağı dökülür. Daha sonra ocaktan indirilerek dinlendirmeye alınır.

Servis yaparken porselen çorba kasesine en altta nohut ve et, üstüne de pirinç konuluyor ve kase ters şekilde servis tabağına kapatılıp et ve nohut üzerine gelecek şekilde servis ediliyor.

Kabune pilavının bir de hikayesi var:
Yüzyıllar öncesi küçük Isparta şehrinde gelin ile kaynana gezmeye gider, akşam saati olup eve geç kalırlar. Hazırda bir yemek yoktur ve kaynana telaşlanır. Gelin “merak etme ana, hemen hallederim” der. Mutfakta tel dolabın içerisinde bir gün öncesinden kalan haşlanmış etli nohut yemeği vardır. Hemen soğan doğrayıp bir kazana koyar, üzerine de et ve nohutu ilave eder. Pirinç ve et suyunu da ilave ettikten sonra sac ayağında üzüm asmasının çırpısı ile 5 dakikada pişirerek kapağı ile birlikte yemek tablası olarak kullanılan zinini üzerine bakır kazanı koyar. Akşam yemeğinde kapağı ilk açan kaynana gördüğü pilavın şaşkınlığı ile “GIBUNE” (kız bu ne) der ve o günden beri bu pilav zamanla ismi biraz değişerek “kabune” olarak anılır. Çabuk pişmesi ve doyurucu bir yemek olması ile günümüzde kabune pilavı hala düğünlerde, mevlütlerde ve toplu yemeklerde ikram edilmektedir.
Üzüm Şırası: Yörenin Siyah Dimlit üzümleri kurutulup çöpleri ayrıştırıldıktan sonra yarım kazan su içinde şişinceye kadar kaynatılıyor. Kaynama esnasında kazanın içerisine tülbent içinde mersin yaprağı, karanfil ve tatlı kabık konuluyor. Üzümler kaynayarak şiştikten sonra üzerlerine şeker takviyesi yapılıp şerbet haline getiriliyor. Müşterilere sunulurken kalaylı bakır kaplarda şerbet ve üzüme su ilave edilerek soğutulmuş olarak servis ediliyor. Kebap ve kabune pilavının yanında içtikçe içinize ferahlık katan yedikçe yedirten bir lezzet :) Isparta Şiş Köfte: Görüntüsü hepimizin bildiği Adana kebabını andırıyor olsa da Adana kebabına göre daha az yağlı ve daha lezzetli, Adanalılar duymasın :)

İrmik Helvası: 0 numara sarı irmiğin hakiki tereyağı ve kunar fıstığıyla büyük bakır kazanlarda mangal kömürü ateşinde kaynatılıp belirli bir kıvama gelinceye kadar hiç ara vermeden ahşap küreği ile karıştırılarak pişiriliyor. Ayrıca başka bir bakır kapta şeker ve su ile şerbet kaynatılıyor. Hazırlanan helvanın belirli bir kıvamdan sonra üzerine kaynatılan şerbet ilave edilip kaynatmaya biraz daha devam ediliyor. Daha sonra ateşten alınan helva dinlendirilmeye bırakılıyor. Servisi isteğe göre soğuk ve sıcak olarak yapılıyor. Biz helvamızı ılık olarak yerken mis gibi süt tadı alsak da Hüseyin Bey bunun helvanın içine konulan hakiki tereyağdan kaynaklandığını, aslında helvanın içinde süt olmadığını söylüyor.

Valla bizler bu lezzetlerin tadına doyamadık. Isparta’ya yolu düşen herkese Kebapçı Kadir’e uğramadan ve bu lezzetli yemeklerin her birinin ayrı ayrı tadına bakmadan dönmemelerini tavsiye ediyoruz.

Adres: Ulucami Yanı, Valilik Arkası,
Kebapçılar Arastası No:8 ISPARTA
Tel: 0 246 218 24 60 – 0 246 212 17 71

Daha Büyük Haritayı Görüntüle

Sevgi ve Afiyetle Kalın :)
Neval & Sinan Olgun

Zagreb'in Yerel Lezzetleri

2009-02-03T22:38:00.016+02:00

Hırvatistan’ın başkenti Zagreb Orta Avrupa ve Balkanlar’ın kültürel öğelerini taşıyan güzel bir kent. Bu kültürel öğeler içerisinde Zagreb’in yemek kültüründe beni şaşırtan ilginç rastlantılar oldu. İlk rastlantı Cevapi idi. Cevapi, bildiğimiz köfteden başka bir şey değil. Daha önce arkadaşım Senem Tamer’in yazdığı Ramiz’in pideli köftesi ile çok benzer http://agzimintadi.blogspot.com/2006/10/kfteci-ramiz_19.html

Köfte, çatal bıçak ile değil kürdan ile servis ediliyor. Pidesi sıvı yağlı bir su ile ıslatılarak ızgarada ısıtılıyor. Eğer porsiyon değil pide arası sandviç olarak sipariş verirseniz ismi Cevapi u somunu’ya dönüşüyor. Köfte, kıymanın yanısıra soğan, ekmek içi ve baharat içeriyor. Yanında soğan ve biber sosu ile servis ediliyor. Tadı da Türk köftelerini kesinlikle aratmıyor, benim için lezzetli bir deneyim oldu. Diğer bir şaşırtıcı rastlantı Burek oldu. Burek bizim böreğimizin aynısı. Meşhur Sarıyer böreğini andırıyor. Ancak bizim böreklere göre daha yağlı. Nedense benim uğradığım börekçide sadece yaşlı müşteriler vardı. Belki bu kadar yağlı olmasından dolayı gençler rağbet etmiyor olabilir:) ya da artık gençler demode bir yiyecek olduğunu düşünüyordur. Burek’in kıymalı ve peynirli 2 çeşidi var. Kıymalının harcında soğan da var, peynirlinin peyniri bizim lor peynirini anımsatıyor. Dileyenler peynirliyi toz şeker ile de birlikte yiyiyor. Cevapi’de gördüğüm başarıyı maalesef Burek’de bulamadım. Türk böreklerinin eline su dökemez.

Burda bir şaşırtıcı unsur da jogurt oldu. Türk ayranının aynısı. Ama kıvamı bizim ayrana göre biraz daha yoğun, tuzu benim alışkanlığıma göre az idi. Hırvatlar’da Burek’in yanına neyin yakıştığını keşfetmiş. Tabii ben de bulmuşken kaçırmadım. Zagreb gezimin bir gününü kentin yakınındaki Samobor kasabasına ayırdım. Burası küçük, turistik bir kasaba, çok şirin evlere sahip. Samobor’un ünlü bir tatlısı var, ismi Kremsnita. Tatlının üstü ve altı milföy hamuru içi ise yumurta ile hazırlanmış, içi yumuşacık. Üstüne pudra şekeri serpilerek servis ediliyor. Yanında bir fincan kahve ile lezzetli bir mola için ideal. Kremsnita bana Tokat Mutfağı yazımda bahsettiğim Polonez tatlısı Karpatka’yı http://agzimintadi.blogspot.com/2008/04/tokat-mutfa.html hatırlattı. Türk, Hırvat yada Polonez, rastlantıdan öte ağzının tadını bilen biliyor belliki!

Beyti

2009-01-04T20:13:00.016+02:00

Ete adını veren usta Beyti Güler! 1945'lerde Küçükçekmece'de küçük bir lokanta olarak başlayan macerası daha sonra Florya'daki 450 kişilik, 3,000 metrekarelik, 3 katlı mekan ile devam etmiş. 10 salon, 3 teras ve 5 mutfaktan oluşan bu dev komplekse girdiğinizde kendinizi lüks bir otelde zannediyorsunuz. Beyti'de tüm mekanlar, Osmanlı ve Türk dönemi sanatından esinlenerek dekore edilmiş, saray, cami, medrese avlu gibi tipik yapıların modernize edilmiş özelliklerini taşıyorlar.
Daha Büyük Haritayı Görüntüle

Sizi kapıda karşılayan işinin ehli, nazik ekip yemeğinizin sonuna kadar aynı profesyonellikle hizmetlerini eksiksiz sürdürüyor. Bu hizmet kalitesinin nedeni belli ki Beyti beyin kendisi, yemeğimizin sonunda tanıştığımız Beyti bey şıklığı, nezakati ile sizi kendine hayran bıraktı. Restoranın girişinde ünlü isimlerin Beyti'de geçirdikleri keyifli vakitden dolayı yazdıkları teşekkür mektuplarını görüyorsunuz. Bu kalite Skalite, Chaine Des Rotisseurs gibi birçok ünlü ödülleri ile de tescillenmiş. Beyti bey bu lezzeti etleri kendisinin bizzat seçmesine, özel yöntemlerle dinlendirip terbiye etmesine, kömür ateşinde pişirmesine borçlu imiş. Yemeğimizin başında ilk önce buranın spesiyalitelerinden mantarlı pilav söyledik. Sebzeler ve mantarla hazırlanarak fırınlanmış pilav son derece leziz idi. Masaya gelen ekmek tabağı bugüne kadar gördüğüm en şık, özenle hazırlanmış ekmek tabağı idi! Yemeğe eşlik etmesi için gelen turşular da gayet başarılı idi. Kaçırılmaması gerek. Ana yemek olarak denemenizi tavsiye edeceğim Beyti beyin kendi ismiyle marka haline gelen "Beyti" etrafı iç yağı ile sarılmış bonfilelerden hazırlanıyor ve etler kürdanla sabitleniyor. Nar gibi kızarmış et üstü kekikli olarak servis ediliyor. Eğer eti yağlı sevmiyorsanız etrafındaki yağ kısmını ayırarak da yiyebilirsiniz. Ben yağı ile birlikte yedim ve kesinlikle tadı asıl böyle çıkıyor diyebilirim. Beyti’nin dışında menüdeki ağır toplardan Antrikot’u da denedik. O da son derece kaliteli bir etten, tam kıvamında pişirilmiş şekilde geldi. Kesinlikle çok başarılı. Yemeğinizin yanında gelen garnitür tabağı da kalitenin devamı olarak insanı etkiliyor. Pilav, kızarmış domates-biber ve ıspanak hepsi bir numara. Buradan ayrılırken bugüne kadar kralları, başbakanları, film yıldızlarını, dünya sosyetesini ağırlamış bu ünlü restoranda siz de yediğiniz yemek ve aldığınız hizmet ile kendinizi kral gibi hissediyorsunuz :)

Yusuf Usta'nın Yeri

2008-12-07T08:53:00.024+02:00

Ağzımın Tadı’nın bu yazısında arkadaşım Hande Tek’in tavsiyesi Yusuf Usta’nın Yeri’ne ve Hande’nin yazısına ile yer veriyorum., teşekkürler Hande. Ayrıca fotoğraflara katkısından dolayı arkadaşım Mehmet Turan'a da teşekkürler.

Yusuf Usta’nın yerini, beni önce Adanalı bir arkadaşımın buraya götürmesiyle keşfettim. Daha sonra Hakkı Dayı ve ben Berk Dinçmen ve Mehmet Turan adlı 2 arkadaşımızla beraber tekrar gittik. Buradaki lezzetlerin tekrar tadına varmak ve kebapla ilgili bilgi almak için Hakkı Dayıyla uğrayıp Yusuf ustayla çok keyifli bir sohbet gerçekleştirdik. Bu sohbeti size aktarmak da, “madem bizi buraya sen götürdün yazını da sen yaz” diyen Hakkı Dayı sayesinde bana düştü :) Konuk yazar olarak siz blog okuyucularının birkaç dakikasını alacağım ama umarım bu yazı sonunda siz de Anadolu yakası’nda yer alan Yusuf usta’nın leziz kebaplarından tatma fırsatını bulursunuz...

Adana’da Tarihi İstanbul Kebap Salonu’nun Adanalı Arap kökenli Mehmet İstanbul ustanın çırağı olan Yusuf Usta, 13-14 yaşlarında bu mesleğe başlamış. 93 senesinde İstanbul’a gelip, Göztepe’de yer açan Yusuf Usta 5 sene iskân, içki ruhsatı gibi “teknik” sorunlarla uğraşmış; 1999’da ise bugün bulunduğu Bostancı’da Emin Ali Paşa caddesi üzerindeki kendi yerini açmış.

Daha Büyük Haritayı Görüntüle

Mezeler arasında Hakkı Dayıyla favorimiz olan tahinli taramanın lezzeti gerçekten muhteşem! Marulları ince ince kıyıp doğradıktan sonra tahin, sarımsak ve suyla karıştırıp üzerine de zeytinyağı ve kırmızı biber döktüğünüzde bu lezzeti elde ediyorsunuz... İçli köfte ise Yusuf Usta’da kızartma değil haşlama olarak yapılıyor. Ağzınıza layık. Yusuf Usta, sohbetimiz sırasında mekânın bu kadar çok tutulmasını etin alımından, sebzenin meyvenin seçimine en son kebabın müşteriye sunulmasına kadar her adımda işin başında olmasınla açıklıyor ; ortağı yok, her işle hep kendisi ilgileniyor. Bu yüzden de Avrupa yakasında açmak istese de, başka bir yer açmıyor. Yanında çalışanlar ise Adanalı, Mardinli tanıdık ve akrabalar ...

Bu arada bize “meslek sırları” veriyor Yusuf Usta ; mesela kuyruk yağı yoksa o kebabın güzel olmayacağını, sinirlerin titizlikle ayıklandığını zira bir tane de olsa onun kebap olmayacağını, koyunun hep but kısmını kullandığını ve hatta koktuğu için dişi değil ağırlıklı erkek koyun seçtiğini söylüyor... Bu arada koyunun sağa yattığını, sağa yattığı için de bu taraftaki etin daha kalın olduğunu (sol ince olurmuş) Yusuf usta sayesinde ilk defa duymuş bulunuyorum.

İstanbul’da da Adana’da olan herşey var tabi ama Yusuf Usta yinede baharatını, nar ekşisini Adana’dan getiriyormuş. Sohbetimiz sırasında Adana’daki çarşı pidesinin tadının bir başka olduğunu eklemeden geçemedi :)

Mezelerle birlikte gelen ön sıcaklardan fındık lahmacunun ve peynirli pidenin muhteşem tadı damağınızda bir müddet kalıyor.
Kebaba eşlik eden turptur diyor, Yusuf Usta ama yanında tere, roka, nane de ikram ediliyor.

Ayrıca Gavurdağ salatası da masadan eksik olmuyor. Ama kesinlikle önden tulum peyniri, tereyağ verilmiyor zira Yusuf Usta, eti hazırlamışım, o zaman kim yiyecek, diyor :)

Adana kebap tam Adana işi idi. Satır ile doğranmış bıçak kıyması, makine işi değil. Kuyruk yağı etin içinde kaybolmuş ama lezzeti yumuşaklığı yerken hissediliyor. Kebap daha ağzınıza atarken çatalınızda dağılıyor, gayet lezzetli. Adana kebap dışında çöp şiş ya da ciğer de söyleyebilirsiniz. Tatlı olarak ise künefe var, hafta sonları ise cevizli kadayıf sunuluyor. Mekâna girdiğinizde bayanların erkeklerden daha çok olması kesinlikle dikkatinizi çekecektir. Herkesin rahat, gürültüsüz, sakin bir ortamda kebabını yiyip, rakısını içtiği, aileler, arkadaş grupları, gençler tarafından tercih edilen bir yer Yusuf Usta’nın yeri. Yusuf Usta 1955’li yani 53 yaşında ve işine sımsıkı bağlı ; emekli olmayı düşünüyor musunuz diye sorduğumuzda da “ne emekliliği hayat yeni başlıyor” diye cevap vererek işini ne kadar sevdiğini, motivasyonunu bize anlatıyor... Yusuf Usta’ya kendisinin kebap dışında başka yemekler yemek için hangi yerleri tercih ettiğini sorduğumuzda, kendisi Bostancı deniz otobüsü iskelesine yakın olan Cunda balıkçısına gittiğini söyledi. Ben de doğduğumdan beri her yaz Cunda’ya giden ve kendini yarı Cundalı hisseden biri olarak Yusuf Usta’nın bu tercihine katılıyorum :)

Cerciş Murat Konağı (Hakkı Dayı’nın İncelemesi)

2008-11-16T17:26:00.008+02:00

Arkadaşım Deniz Yalım Kadıoğlu’nun Cerciş Murat Konağı ile ilgili yazısından sonra http://agzimintadi.blogspot.com/2007/02/cercis-murat-konai.html 2007 Ekimi’ndeki Mardin gezim de burayı bende ziyaret ederek yemeklerini deneme fırsatı buldum. Deniz yazısında Mardin ve Ebru Baybara Demir’in hikayesi ile ilgili güzel bir yazı yazmış idi. Ama ben bu yazıda Cerciş Murat’ın yemeklerine odaklanacağım. Cerciş, son derece zevkle döşenmiş, iyi hizmet alabileceğiniz profesyonel bir restoran. Misafir ağırlamak, güzel bir akşam yemeği için birebir. İşte Cerciş Murat’ın lezzetleri;

Başlangıç olarak Kekik salatası ya da Nar salatası söyleyebilirsiniz. Kekik salatası taze kekik, domates, nar ekşisi ve zeytinyağı ile hazırlanıyor.
Nar salatası ise domates, biber, sumak, maydanoz, kuru soğan, zeytinyağı, nane, limon ve nar ekşisi ile hazırlanıyor. Her ikisi de gayet leziz, yemek öncesinde güzel bir başlangıç. Ara sıcak olarak Kıbbe’yi tavsiye ederim. Dana kıyma, kuru soğan, çiğköftelik et, bulgur, yenibahar ve karabiber ile hazırlanıyor, son derece leziz bir içli köfte türevi. Ana yemek olarak İncasiye yani Erik tavası iyi bir seçim olabilir. Erik tava kuzu eti, kurutulmuş ekşi kırmızı erik, domates, biber salçası ve pekmez ile hazırlanan enteresan bir yemek. Bir yemekde tatlı ve tuzlu kombinasyonu ilk bakışta garip geliyor olabilir bazılarımıza ya da Türk mutfağından ise yabancı bir mutfak gibi gelebilir kulağa. Ancak Mardin mutfağında Erik tavası gibi daha birçok meyve ile hazırlanan et yemeği var ve de son derece lezzetliler. Ön yargınız var ise dolaba kaldırmanızı tavsiye ederim :)
Cerciş Murat’da ana yemek olarak ayrıca ziyaret ettiğim diğer Mardin lokantalarında da tattığım Kaburga dolmasını denedim. Kaburga dolması burada da iç pilav ile doldurulmuş kuzu kaburga şeklinde pişiriliyor. Yemek önünüze pilav üstünde ayıklanmış et olarak 1 porsiyon şeklinde geliyor. Ben Mardin’de Cerciş Murat ile birlikte 3 ayrı yerde Kaburga dolmasını denedim ancak maalesef en az buranınkini beğendim. Et olması gerekenden daha kuru idi. Sanki çok beklemiş. Pilav da fazla baharatlı idi, kırmızı ve karabiber yoğun kullanılmış, ağız yakıyordu.Yemekden sonra tatlı olarak İrmik helvası, domates tatlısı ve arpuz tatlısından oluşan minik bir tabak ısmarladım. Hepsi de kıvamı yerinde, gayet leziz idi. Karpuz tatlısı tam sevdiğim gibi üstü tahinli ve cevizli idi, ağızda çıtır çıtır dağılıyordu. Yemeğin sonunda kahve ile birlikte birde şerbet ziyafeti çekebilirsiniz. Mevsimine göre tam 35 çeşit şerbetleri var. Sumak, zencefil, lavanta, safranlı... liste uzayıp gidiyor. Ben sumak, tarçın, zencefil, üzüm suyu, yasemen suyu ve papatya suyu ile hazırlanan sumak şerbetini denedim, bayıldım. Yemeğin üstüne güzel bir final oldu. Cerciş Murat’ın menüsü bunlarla bitmiyor tabii. Kıtel Raha gibi içli köfte çeşitleri, Ekşili erik yahnisi, Ayvalı kavurma, sarımsak-yenibahar-karabiberle hazırlanan kuzu but yemeği Dobo, tatlılar, şerbetler çok geniş bir menü sizi bekliyor.
Bu arada İstanbul Suadiye’de de Cerciş Murat’ın bir şubesi açıldı. Bu konuda da arkadaşım Emre Tok kendi blogu geziyorum.net’de bir inceleme yazdı http://www.geziyorum.net/cercis-murat-pasa-konagi-restoran/. İstanbullu’ların gözü aydın :)

Dönerci Ali Usta

2008-10-29T07:29:00.016+02:00

Ali Usta, aslen Malatyalı olup 1965’de babasının ölümü ile birlikte yaşam mücadelesine başlamış tipik bir Türk girişimcisi. 1975’de memleketinden İstanbul’a göç etmiş, 77’de amcası ile kebapçılığa, 78’de tek başına Ümraniye’de seyyar olarak dönerciliğe başlamış. Daha sonra bir araba alarak İstanbul’daki çeşitli pazaryerlerini gezerek döner satmaya devam etmiş. Satış yaptığı bu yerlerde oturarak yemek yemek isteyen müşterileri olduğu için bir dükkan kiralayıp o günlerde dükkanı açıyormuş. Yani birden fazla yerde 1 aylık dükkan kirası ödeyip sadece 4 gün işletiyormuş! Bu 4 günde yaptığı satışla o dükkanın kirasını çıkarıp kara da geçiyormuş. İlk defa duyduğum, enteresan bir iş modeli! O günlerde döner yemek için 1 saat sıra bekleyen müşterileri olurmuş! Daha sonra ilk sabit dükkanını Cevizli-Maltepe’de açmış, burası sadece döner satan bir restoran olarak bir ilk imiş ve bu şekilde ünlenmiş. Ben de ilk olarak burada arkadaşım Erdal Ulus’un tavsiyesi üzerine Ali Usta’nın dönerini yemiş idim. Ekim 2008’de ise yine aynı cadde üzerinde 59 kapı numaralı yerde yeni 3 katlı mekanını hizmete sokmuş. Bu yeni yer hem dış görünüş hem iç görünüş itibari ile son derece zevkli, etkileyici olmuş.
Daha Büyük Haritayı Görüntüle

Yemeğinizin başında ilk önce bir çorba içmenizi tavsiye ederim. Ben süzme mercimek sevmekle birlikte buranın ezogelin çorbasını çok beğendim. Kıvamı yerinde, içeriği zengin. Gelelim dönere. Döner kıyma değil et döner. Ali Usta, İskender kebapda kıyma dönerin kullanılabileceğini ama kendisinin iskender kebap dahil menüdeki tüm çeşitlerde et döneri tercih ettiğini söylüyor. Etini onun için alışveriş yapan kasabı hergün özenle seçiyormuş. Balıkesir, Afyon, Biga, Aydın gibi yörelerin etlerini tercih ediyormuş. Döneri, etleri 3-4 mm kalınlığında kesip belli bir süre terbiyede beklettikten sonra döner şişine dizerek hazırlıyorlarmış. Etin cinsi ve terbiyenin formülü tabii gizli :) Döner tam benim damak tadıma göre. İyi pişmiş, hafif tuzlu, hafif yağlı. Et yediğinizi çok net hissediyorsunuz. Ben de Ali Usta gibi dönerde kıymadan pek hazzetmiyorum. İskender’e yakıştığını bilmekle birlikte İskender’İ bile sırf etten tercih ederim. Dönerin yanındaki patates kızartması bence gerekli değil, zaten soğuk oluyor, hiç olmasa daha iyi, pilav, domates ve kızarmış biber, sıcacık pide ve lavaş ile yetiyor da artıyor.

Dönerinizin yanında ikram gelen salata da gayet taze. Hele üstüne nar ekşisi koyarsanız süper. Ayran da çok leziz. Ayranda manda sütü de bir miktar kullanılıyor, lezzeti buradan kaynaklanıyormuş. Ali Usta, bu başarıyı işine sevgisini katmasına, müşteri ile kurdukları güven ortamına bağlıyor. Tebrikler!

Dükkan İstanbul

2008-09-21T22:12:00.019+03:00

Dükkan İstanbul ismini ilk defa 2004 senesinde damak tadına çok güvendiğim et meraklısı arkadaşım Mehmet Mengenli’den duymuştum. Birçok ünlü otel ve restoranın etini veren bir kasabın Armutlu’da dükkan açtığını söylemişti.

O günden bugüne Dükkan İstanbul, yüksek gelirli kesim arasında çok popülerleşti, et meraklılarının ve tabii ki trend takipçilerinin ilgi odağı oldu. Ancak piyasaya göre yüksek fiyatları ile maalesef sadece belli bir kesime hitap eden bir mekan oldu. Bu nedenle de bugüne kadar daha çok keşfedilmemiş, daha geniş kesimlere hitap eden lezzetlerin peşinde olan Hakkı Dayı’ya konuk olamadı. Bu arada Dükkan İstanbul çok önemli bir başarıya da imza attı, 2007 Endeavor Türkiye Girişimcileri’nden birisi olmayı başardı (http://www.endeavor.org.tr/). Her ne kadar fiyatlarının hak ettiğinden pahalı olduğunu düşünsem de böyle bir başarıya imza atan, gerçekten de leziz yiyecekler sunan bir markaya yer vermeli düşüncesi ile artık burayı yazmaya karar verdim.

Emre Mermer, finans sektöründeki profesyonel yaşamını bırakıp kardeşi ile birlikte 1997 yılında baba mesleği besiciliğe başlamış. İzmit Uzuntarla'da ki çiftliklerinde ürettikleri süt danaları ile İstanbul, Ankara ve Antalya'nın beş yıldızlı otellerine ve iyi restoranlarına hizmet vermeye başlamışlar. Papermoon’dan Four Seasons’a, Sunset’den Cezayir restorana birçok kaliteli restoranla çalışmışlar. Sonrasında 2004 yılında işlerini perakendeye de taşıma kararı alarak İstanbul Armutlu’da ki Dükkan'ı açmışlar. Son olarak da 2007 senesinde Dükkan’ın hemen yanında Emre Mermer’in Steak House ile restoran projeleri hayata geçmiş.

Peki nedir bu Dükkan’ı meşhur eden süt danası? Süt danası, sadece süt ya da buzağı maması ile besleniyor, 6-8 aylık olduğunda, ağırlığı 100-120 kiloya ulaştığında kesiliyormuş. Eti, pembe, yumusak ve yağlı oluyor.

Dükkan’da ayrıca kuru dinlendirilmiş et de bulunuyor. Bu etler 0 ila 2 derecede, nem oranı kontrol altında 4 haftaya kadar dinlendirilerek hazırlanıyormuş. Dış kısmı kuruyan etin içindeki suyu hapsolarak daha sulu ve lezzetli oluyormuş. Tabii kuruyan kısımların ayrılması ile fire oranı artıyor, bu da fiyata yansıyor. Peki nasıl Dükkan’ın daha doğrusu Steak House’ın yemekleri?
Siparişinizi vermeniz ile birlikte standart olarak masaya kocaman bir kasede salata geliyor. Klasik çoban, mevsim salatalarından farklı bol yeşillikli başarılı bir salata. Etkileyici bir başlangıç.Dana bacon, yumuşak ve lezzetli. Yemek öncesinde atıştırmak için tercih edilebilir. Evde tavada pişirerek sütle çırpılmış yumurta (Amerikalılar’ın favori kahvaltılarından scrambled eggs) ile nasıl olacağını merak etmedim değil. Belki evde denerim.

Sosisleri benim beğendiğim tarzda, kitlesel üretim değil ev sosisi tipinde, yurtışında yediğim sosisleri andırıyor. Baharatlı ve lezzetli, kesinlikle tavsiye ederim. Sucuk da yine ev üretimi tipinde. Baharatlı, kalitesi belli oluyor. Tavsiye ederim.
Köftenin de kalitesi, malzemede masraftan kaçınılmadığı belli. Ama benim damak tadıma tam hitap etmiyordu, biraz daha yumuşak olabilirdi. Sanırım fazla ekmek koymayalım derken biraz abartmışlar.

Et çeşitlerinden T-Bone Steak büyük, sulu ve lezzetli. Ama beni gibi iyi pişmiş et sevenler için en pişmiş hali bile az pişmiş idi. Raconun bu şekilde yemek olduğunu bildiğim için tekrar ızgaraya göndermedim ama evde yapsam daha uzun süre mangalda kalırdı. Denediğimiz diğer bir çeşit New Yorker Steak idi. Tadı bana daha çok hitap etti, T-Bone’a göre daha lezzetli geldi, tavsiye ederim. Garnitür olarak sunulan mangalda pişirilmiş patatesler gerçekten leziz idi. Zaten bayılırım patatese, tam bana göre idi. Kapanışdaki kalıp çikolata ikramı ise müşterilere hoş bir deneyim yaşatıyor, tam bir ağızdan ağza pazarlama taktiği! www. dukkanistanbul.com internet sitesinde Dükkan’da satılan et çeşitleri hakkında detaylı bilgi edinebilir, online sipariş verebilir hatta yemek tarifleri alabilirsiniz. Eskiden sitede “Et Hakkında Bilinmesi Gerekenler” adlı bir bölüm vardı, iyi ki zamanında burada yer alan önerileri kendime kopyalamışım, artık kaldırmışlar. Gerçekten yararlı bilgiler idi.Dükkan’a bir Pazar günü giderseniz, yemek sonrasında hemen yandaki pazardan meyve sebze alışverişinizi yapıp evinize dönebilirsiniz ;) Kaynak: www.dukkanistanbul.com

Dost Pide

2008-09-20T09:14:00.001+03:00

Yıllardan bu yana bir Çeşme klasiği olan Dost Pide, İzmir’lilerin yazın vazgeçemediği bir mekan, adeta bir kantin olmuştur. Bugün ise Çeşme’nin popülerlik kazanması ile Dost Pide tüm yurttan lezzet düşkünlerini ağırlamakta.

Daha Büyük Haritayı Görüntüle

Dost Pide’nin bu yolculuğu Kuşadası’nda Tekel Müdürü olarak çalışan Selim Akbaykal’ın emekli olduktan sonra memleketi Çeşme’de ailecek çok sevdikleri pideyi bir meslek haline getirmek istemesi ile başlamış. Selim bey, bugün de Dost Pide’nin bulunduğu yerde 3 masa ve 12 sandalyelik bir baraka ile işe koyulmuş.

Mehmet Çelik ve oğlu Reşat Akbaykal’ın da katılımı ile işler zaman içerisinde gitgide büyümüş. Selim beyin vefatının ardından bugün halen Mehmet ve Reşat bey işin başında. Bu ortaklık yıllar içerisinde birbirlerini manevi kardeş olarak tanımlayacak kadar perçinlenmiş.
Dost Pide’nin menüsünde adı üstünde en önemli unsurlar pideler. Pideler restoranın alt katındaki açık bölümde yer alan fırında ustalar tarafından hazırlanıyor, dilerseniz ustaları işbaşında izleyebiliyorsunuz.
Dilerseniz yemek öncesi süzme mercimek, işkembe yada domates çorbası da söyleyebilir açlığınızı bastırabilirsiniz. Roka-domates tabağınız zaten standart.
Pide seçiminde en favoriler kuşbaşı kaşarlı ve kıymalı. Pidelerin malzemesi kesinlikle kaliteli ve bol. Kuru kuru pide yediğiniz hissine kapılmıyor, farkı mutlaka anlıyorsunuz. Bu çeşitlerin dışında kıyma-kaşarlıdan mantar-kaşarlıya kadar değişen 16 çeşit pide sipariş edebilirsiniz. Dost Pide’de aslında menü son derece geniş. Pizzadan kebaba, dönerden salataya hatta kahvaltılıklara kadar isteyebileceğiniz birçok yemek burada mevcut. Döneri ve Urfa kebabı son derece lezzetli, Çeşme’de iken ayrıca bir kebapçı ya da dönerci arayışına girmenize hiç de gerek yok aslında. Reşat beyin Ekrem isimli bir arkadaşına atfen Eko Döner isimli döner çeşidini de burada denemekte yarar var. Eko döner, dürüm dönerin Beyti kebap mantığında halka halka kesildikten sonra üzerine yoğurt, domates sosu ve tereyağ dökülmesi ile hazırlanıyor.

Yemeğinizin yanına da Eker ayran lezzeti ile yakışıyor doğrusu.
Tüm bunların ardından gelelim asıl spesiyale. Burada tatlı olarak sakızlı muhallebi ya da künefe de söyleyebilirsiniz ancak asıl tatmanız gereken lezzet tahinli pidedir! Tahinli pide hemen hemen tüm Ege’de yenilen bir tür tatlı. Pide hamuru ile tahin ve şekerin yoğrulması ile hazırlanıyor. Hazırlanan hamur üstüne bir kat daha tahin sürülerek fırına veriliyor, fırından çıkınca da üstüne toz eker serpiştiriliyor. Kesinlikle eşi bulunmaz bir lezzet!
Reşat bey, Dost Pide’nin bu başarısını daha iyisi için devamlı gösterdikleri gayrete ve maliyet odaklı bir yaklaşım göstermemelerine bağlıyor, bu mantığın izlerini zaten çok net görüyorsunuz.

Çeşme’ye gelmiş iken belki kalabalığa karışmak yerine bir fark yaratır su altını keşfe çıkarsınız, hiç de pişman olmazsınız ;)

Saklı Bahçe Restoran

2008-09-06T13:18:00.012+03:00

Saklıbahçe Ordu’nun Perşembe ilçesi, Çaka köyü, Çaytepe mevkisinde. Deniz kenarında, son derece güzel bir burunda. Bir yanda Karadeniz, bir yanda yemyeşil bitki örtüsü.
Lüks bir yer değil, mekan basit ama yemekler son derece lezzetli.

Daha Büyük Haritayı Görüntüle

Sahibi Mehmet Ünal ve kardeşleri, daha önce Bolaman’da pidecilik yaparken burayı satın alarak işletmelerini 2000 yılında buraya taşımışlar. Burada yiyebileceğiniz pide çeşitleri kıymalı, kuşbaşılı, 4 mevsim-karışık (sucuk-kuşbaşı-kaşar), pastırmalı, kaşarlı ve köy peynirli. Benim tattığım tüm çeşitler birbirinden lezzetli idi ancak madem buraya kadar geldiniz bir değişiklik yapıp klasik pidelerin yanında birde katkısız doğal köy peyniri ile yapılan köy peynirli pideyi denemenizi öneririm, yumuşak, aromatik bir peynir tadı yakalayacaksınız. Bu peyniri Mehmet beyler kendileri üretiyorlarmış. Ancak önemli bir ayrıntıyı da unutmamalı, Karadeniz’de pide elle yenir, bu adeti bozmamalı ;)
Et, tavuk, balık çeşitleri ile yöresel Karadeniz yemeklerini de burada bulabilirsiniz. Fasulye kavurma, Pancar sarma (lahana sarmanın pancar yaprağı ile yapılanı), Sakarca bitkisi yemeği ve daha birçok yöresel yemeği tadabilirsiniz. Buradaki lezzetli pidelerin arkasında yatan temel sebepler un, malzemelerin yöresel, doğal ve katkısız olmaları. Unlarını Amasya’da üretilen Mis Un adlı bir markadan temin ediyorlarmış. Pidelerde et olarak dana etinin kaburga kısmını tercih ediyorlarmış. Mehmet bey, kullanılan suyun bile pidenin lezzetini etkilediğini belirtiyor. İyi pideyi şöyle tanımlıyor, “İyi pide, yarı açık olarak hazırlanmış, pişkin-hamur olmayan, ince açılmış, eğer yumurtalı ise yumurtası rafadan pişmiş pidedir”.

Saklıbahçe’ye gelmiş iken yakınlarındaki Yason manastrını da ziyaret etmenizi tavsiye ederim. Eğer yolunuz Ordu’ya düşerse gece Ordu’nun sırtlarında ki tepeye çıkarak güzel bir gece manzarası da seyredebilirsiniz. Adres: Çaka Köyü Perşembe/ORDU
Tel: (0452) 527 53 15

Garajlar Kebapçısı

2008-08-17T22:03:00.012+03:00

Mardin’in Münir Usta, Rıdo, Turistik Lokantası ve Cerciş Murat Konağı isimli kebapçı ve yöresel lokantalarını tanıttıktan sonra sıra geldi bir diğerlerine göre daha lokal esnaf kebapçısını tanıtmaya.
Mehmet Nayıroğlu Garajlar kebapçısını 1967’de önce açmış, yeri Mardin’in eski otogarında. Mekan basit ve küçük, dışarıdan pek albenisi yok ama cesaret edip girerseniz pişman olmazsınız. Mehmet bey, burayı oğulları Cesur ve Mahmut ile birlikte işletiyor. Mehmet beyin lakap ismi Mehmet Mecnun imiş, bu sebeple kartvizitinde de bu isme yer vermiş.

Daha Büyük Haritayı Görüntüle

Kebabı Mardin işi ancak bu kebabın kökeni Halep’e deyanıyor. Bıçak kıymasından yapılıyor. Kıyamanın makine ile değil bıçak ile hazırlanması önemli. Ette kuzu ve süt danası kullanılıyor. Etin kaburga, kol, but ve kuyruk yağı kısımlarından hazırlanıyor, etlerin sinirleri alınıyor. Kebap çeşitleri temelde acılı ve acısız olarak ikiye ayrılıyor. Ancak isteğinize göre sarımsaklı, cevizli ya da fıstıklı da sipariş edebiliyorsunuz. Ben sarımsaklı kebabı denedim, tercihimden çok memnun kaldım. Kebap yanında sıcak yağlı pide ve közlenmiş biber ile servis ediliyor. Kebabın yanında sumaklı soğan ve salata da servis ediliyor. Bunlar ile birlikte fazlası ile doyuyorsunuz. Ve tabii kebabın yanında koyun yoğurdundan kendi yapımları ayrandan da içmeli. Ancak ayranı yöreye has tastan kaşıkla içmelisiniz! Garajlar kebapçısından ayrılırken hafızamıza Mehmet beyin bir sözü olan “Göz aldanır, mide aldanmaz”ı yazıyoruz.

Çiya

2008-07-31T23:21:00.012+03:00

1987 yılında Kadıköy Çarşı içinde, Güneşlibahçe sokakta faaliyetine başlayan Çiya aynı sokak içindeki 3 ayrı dükkan ile bugünlere gelmiş. İlk başlarda menüsünde kebap, lahmacun ve pide bulunan bir kebapçı olan Çiya, Çiya Sofrası isimli lokantası ile bugün Güneydoğu ve Doğu Akdeniz mutfağının gizli kalmış lezzetlerini İstanbullular ile buluşturuyor.

Daha Büyük Haritayı Görüntüle

Çiya'nın kurucusu Musa Dağdeviren’in asıl mesleği fırıncılık imiş. Fırıncılık aynı zamanda anne tarafından gelen bir meslek de imiş. Çiya’da etoburlar da otoburlar da kendi damak zevklerine uygun yiyecekleri rahatlıkla bulabilirler :)

Mesela sebze seven birisi iseniz kendinize güzel bir karışık meze tabağı yaptırabilirsiniz. Çiya ziyaretimi birlikte gerçekleştirdiğim arkadaşım Özlem Akbayır da öyle yaptı. Muammara, kısır, dolma, Zahte’den (yabani kekik) oluşan bir tabak ısmarladı. Ardından da Pazı Borani geldi. Bu pazı ve börülce ile pişirilen yemek. Bana göre değil ama sağlıklı beslenen birisi olarak o beğendi. Bana gelince ben başlangıçı güzel bir lahmacun ile yaptım. İçinin kıvamı yerinde, hamuru çıtır, lezzetli bir lahmacun idi. Ardından sıra Oruk kebabına geldi. Bu şişte bulgur, soğan, zırh kıyması, nane, sarımsak, karabiber, yenibahar, kimyon ile hazırlanan zengin içerikli bir kebap. Tavsiye ederim.Vee bitmedi, kebabın ardından bir de Ayva kebabını denedim. Bu ayva ile köfte formunda kebaplık kıymanın birlikte pişirilmesi ile hazırlanan enteresan bir kebap. Herkese hitap etmeyebilir ama ben sevdim. Mardin’de Cerciş Murat Konağı’nda da yine benzeri meyveli kebaplar tatmış ve beğenmiş idim. Burada ayrıca mevsimine göre bir tür mantar olan Keme kebabı (Keme’nin hayranı çok ama bana hitap etmiyor) yada Çiya’ya özel kıyma kebabı olan Çiya kebap ta denenebilir.

Yemeğinizin yanında sıradan bir içecek yerine Demirhindi şerbeti ya da Sumak şerbeti de deneyebilirsiniz. Finalde ise mutlaka çeşit çeşit tatlılardan bir karışık tabak yaptırmalı ki hepsinin tadına varabilin ama benim rakipsiz tercihim her zaman kirece yatırılmış, tahinli kabak tatlısıdır. Çıtır çıtır kabağın tahinle birlikte sunumu hayalinizin ötesinde bir lezzet sunuyor. Alışık olmadığınız bu tatlıyı deneyin pişman olmayacaksınız.

Taraf Gazetesi Haberi

2008-07-24T12:05:00.003+03:00

Ağzımın Tadı bugünkü Taraf gazetesi arka sayfada haber oldu.

Barba Yorgo

2008-07-15T22:50:00.017+03:00

Eski adı ile İmroz yeni adı ile Gökçeada unutulmaya yüz tutmuş, hüzünlü bir ada. Yorgo Zarbozan 38 sene İstanbul'da yaşadıktan sonra, 1997 senesinde işini gücünü bırakıp ata topraklarına geri dönmüş, doğup büyüdüğü İmroz’un Tepeköy adlı eski Rum köyüne yerleşmiş.

Daha Büyük Haritayı Görüntüle

Barba Yorgo (Yorgo Amca) isimli Rum Tavernası’nı işletmeye açarak yeni bir hayata başlamış. Restoran işletmeciliğinin yanına şarap imalatı ve pansiyonculuğu da eklemiş. Barba Yorgo aslen kimyacı, bu işe girişmeden önce aşçılık deneyimi yokmuş, beraber çalıştığı bir aşçısı da olmakla birlikte kendisi de artık aşçılık yapıyor. Yorgo bey, “Kimyacılar kolay aşçı olur çünkü iki meslekte ölçü ile çalışır” diyor. Barba Yorgo hoş sohbeti ve müşterilerine sataşması ile anılan bir kişi. Geceleri Tepeköy meydanına çıkardığı masalarda yemeklerini yiyen konukları gecenin ilerleyen saatlerinde müziğe ayak uydurarak meydanda şarkılar söyleyip danslar da ediyor. Restoranın menüsü oldukça geniş. Yunan mezelerinden salatalara, kırmızı etten deniz ürünlerine herkesin damak tadına uygun birşeyler var. Öyleki Gökçeada’da kaldığımız 3 gün içerisinde 1 tanesi hariç tüm öğlen ve akşam yemeklerimizi Barba Yorgo’da yedik, başka bir restoran arayışı ihtiyacı hiç hissetmedik. Neler mi yedik? İşte anlatması en keyifli bölüm :)

Salataları taze, bol ve lezzetlli. Ada zeytinyağı ile yemeye doyamıyorsunuz, sadece salata ile bir öğünü geçirebilirsiniz. Mevsim salatası ya da peynirli Yunan salatası söyleyebilirsiniz. Caciki yani Yunan cacığı mutlaka masada bulunmalı, az sulu ve bol sarımsaklı, iştah acıcı olarak vazgeçilmezlerden, özellikle de öğlenleri. Bomba fasülye de zaten kuru fasülye sever birisi olarak favorilerimden. Her öğünde mutlaka masada bulundu. Deniz ürünleri bol ve taze. Ahtapot salatası mutlaka denenmeli, yumuşacık ahtapotlar ağzınızda dağılıyor. Ama mezelerin en kralı kesinlikle sübye salatası. Mürekkep balığının diğer bir ismi olan Sübye’den değişik bir sos ile yapılıyor. Yumuşacık ve çok lezzetli ancak maalesef sosun ne olduğunu Barba’dan öğrenmek mümkün olmadı. Giderseniz mutlaka sipariş edin. Ana yemek olarak günlük balık çeşitlerinden söyleyebileceğiniz gibi Barba’nın kendi yetiştirdiği kuzularından hazırladığı et çeşitlerini de deneyebilirsiniz. Benim tercihim etlerden yana oldu.

Kuzu pirzola, yumuşak, yağlı ve lezzetli. Bayanlara ağır gelebilir ama benim için tam kıvamında idi. Yanında ev usulü patates kızartması ve domates ile gayet doyurucu. Köftesi ev köftesi tadında. Yerken kimyon ve kekik tadı alıyorsunuz. Yediğim en iyi köfte değil ama averajın üstünde. Tekrar gitsem pirzolayı tercih ederim. Yemeğinizin yanında kendi yaptığı şaraplardan da içebilirsiniz. Beyaz Yunan şarabı olan Reçina’yı denedik ancak tadı bize hitap etmedi, yine kendi üretimi olan klasik beyaz ve kırmızı şarabı tercih ettik. Barba Yorgo’nun restoranı ile birlikte pansiyonunun da müşterisi olabilirsiniz. Biz öyle yaptık. Küçük, mütevazi odalardan beklentiniz çok olmasın ama uygun fiyatlı ve de son derece sakin. Güzel bir manzarası da var.

Ada’da geçirdiğiniz günlerde çevreyi dolaşmanın yanısıra yaşlı Rum kökenli vatandaşlarımızın biraraya geldiği kahvelerde dinlenerek onlarla sohbet etmenizi, ve de ağlarını tamir eden balıkçıları izlemenizi de tavsiye ederim. Farklı bir keyif alacaksınız.

Barba Yorgo’nun dediği gibi, “İki yabancı gibi iki yakada, Uzo ve Rakı ile dumanlı kafaları, dillerinde aynı şarkı, dudaklarında aynı tebessüm, kim inanırki düşman olduklarına”.

Langusta

2008-06-22T22:22:00.011+03:00

Ağzımın Tadı’nın konsepti gereği balık ve balıkçılar ile ilgili yazmamakla birlikte bir özel lezzete yer vermek istiyorum. Yazın yolu Çeşme’ye düşenlere tavsiye edeceğim bir yer. Langusta.

Daha Büyük Haritayı Görüntüle

Çeşme Çiftlikköy’de bulunan Langusta 1976’dan bu yana sahibi Tuğrul Erol tarafından işletiliyor. Aslen Yunanistan Kavala kökenli olan Tuğrul bey Ege lezzetlerini sunduğu balık restoranında servisi Yunan müziği ile tamamlıyor. Tuğrul bey hazır cevap, nüktedan bir kişiliğe sahip. Hamarat, mutfağa da servise de yetişiyor. Mekan son derece basit döşenmiş, fazla bir beklentiniz olmasın. Pembe kahve sandalyeleri ve beyaz masa örtüleri ortama sıcaklık katmış. Masalardaki çiçekler de bu sıcaklığı tamamlamış.Mekanın ismi burada servis edilen Langusta yani Böcek’ten geliyor. Istakoz’un akrabası olan Böcek Çeşme sularında düzenli olarak balıkçılar tarafından yakalanıyor. Böcek önce haşlandıktan sonra mangalda ızgara ediliyor. Masanıza büyük bir tepsi içerisinde ikiye bölünmüş olarak servis ediliyor. Size beyaz etini kabuklarından ayıklamak kalıyor. Istakoz ve yengeç eti sevenler Langusta’ya bayılacaklardır. Langusta’da Böcek dışında diğer deniz ürünlerini de bolca ve taze olarak bulabiliyorsunuz. Ahtapot, karides, kalamar ve mevsimine göre balık çeşitleri mevcut. Böcek siparişinizi ister göz kararı ister tartı yardımı ile verirken mezelerinizi de sipariş edebilirsiniz. Ancak buradaki bir usül sizi şaşırtabilir, tabaklarınızı, mezelerinizi ve içeceklerinizi kendiniz bir tepsi ile masanıza taşıyorsunuz. Mezelerden deniz börülcesi olması gerektiği gibi, taze ve lezzetli. Üstü bol sarımsaklı geliyor, bence sarımsak kokmaktan çekinmeyin mutlaka böyle bol sarımsaklı yiyin. Yoğurtlu patlıcan her zaman favori mezelerimden olmuştur. Burada üstü zeytinyağlı ve tek zeytinle süslenmiş olarak sunuluyor. Estetik ve leziz. Zeytinler ve zeytinyağı Tuğrul beyin kendi bahçesinden. Buraya özgü bir meze ise Kayakoru. Bu, deniz kenarında yetişen bir ottan yapılan bir tür turşu. Tuğrul bey Kayakoru’nu kendisi hazırlıyor. Benim ağız tadım için biraz fazla sert ancak sevenleri çok. Yiyecekleriniz ile birlikte masaya çok şık bir tabak içerisinde kızarmış ekmek servis ediliyor. Ekmek yemek istemiyorsanız bile bu tabağı gördükten sonra yiyiyorsunuz :) Tuğrul bey bizleri uğurlamadan önce minik bardaklarda sakız likörü ikram ediyor. Sakız likörü Çeşme’nin hemen karşısındaki Sakız adasından geliyor. Çeşme’de de satılan bu likörü ben de evden hiç eksik etmem! Ve de Tuğrul bey son olarak birde özel bir ot tavsiye ediyor, Kantaron otu. Kansere iyi geldiğini söylüyor, merak edenler araştırabilir. Bu yaz yolu Çeşme’ye düşenlere şimdiden afiyet olsun.

Curry 36

2008-06-07T16:29:00.008+03:00

Damak tadına düşkün birinin Berlin’in de mutlaka tatması gereken bir lezzet, Currywurst. Currywurst deyince Berlinliler’in ilk aklına gelen yer de Curry 36. Curry 36, Kreuzberg’in Mehringdamm caddesinde 36 numarada bir sosis büfesi. İsminide kapı numarasından almış.

Daha Büyük Haritayı Görüntüle

Mekanda oturacak yer yok, yemeğinizi self-servis satın aldıktan sonra büfenin önündeki kiosklarda ayakta yiyiyorsunuz. Büfe sabah 9’dan gece 4’e kadar açık, ve çoğu zaman önü oldukça kalabalık, son derece popüler bir yer. Burada güleryüzlü çalışanlardan hızlı ve iyi hizmet alıyorsunuz. Buranın en önemli yiyeceği Alman usulü hazırlanmış sosisi, Currywurst. Sosisin özelliği dilimlendikten sonra üstüne ketçap ile birlikte toz halinde köri (curry) baharatı dökülerek servis edilmesi. Gerçekten daha önce tatmadığınız farklı bir lezzet sizi bekliyor. Yanında genelde ekmek ya da patates kızartması sunulmak ile birlikte isteğe bağlı olarak sade yada kızarmış soğan ile de birlikte yenebiliyor. Currywurst’unuzu kabuklu ya da kabuksuz olarak sipariş edebiliyorsunuz. Currywurst Almanya’nın Berlin, Hamburg kentleri ve Ruhr bölgesine has bir yiyecekmiş. Bu sosun nasıl bulunduğu ise tartışma konusu.

Curry 36'da Currywurst’un yanısıra Bockwurst adlı diğer bir sosis çeşidi, Bulette adlı bir tür köfte, kızarmış tavuk gibi farklı yiyecekleri de bulabiliyorsunuz. Bockwurst da bir tip Alman sosisi. 1889’da R.Scholtz adlı bir restoran sahibi tarafında bulunmuş. Etin içerisine tuz, beyaz biber ve paprika konularak hazırlanıyor, yanında genelde hardal ile haşlanmış olarak yeniliyor. Dilerseniz http://www.curry36.de/ adresine uğrayarak web sitelerinden çeşitli Curry 36 hediyelik eşyaları da satın alabilirsiniz. Curry 36’ya gelmişken yakınlarında bulunan, zamanında Doğu ve Batı Almanya arasında önemli bir sınır kapısı olmuş olan Checkpoint Charlie’yi de ziyaret etmenizi öneririm.

Henne

2008-05-10T14:49:00.007+03:00

Berlin’de harika bir tavuk restoranı keşfedeceğim hiç aklıma gelmezdi. Ancak hem Berlin’e gideceğimi öğrenen İstanbul’dan arkadaşım Aybike Haydaroğlu hem de Berlin’de beni ağırlayan eBay’den iş arkadaşım Karim Lankarany şiddetle aynı yeri önerince denemek kaçınılmaz oldu.Henne, Berlin’in Türk mahallesi olarak ta bilinen Kreuzberg semtinde tipik Alman stilinde döşenmiş bir restoran. Sadece akşamları servis veriyor ve rezervasyon yaptırmak gerekiyor. 1908’de açılmış. Ancak bir aile geleneği olarak devam etmemiş, zaman içerisinde el değiştirmiş.

Daha Büyük Haritayı Görüntüle

Dekorasyonu oldukça ilginç, loş ışıklar altında koyu kahverengi mobilyalar, kırmızı ekose masa örtüleri, eski zamanlardan kalma objeler ve tavuk heykelcikleri, otantik bir Alman biraevi havası hissediyorsunuz. Zaten giriş kapısında da kendilerini de Alt – Berliner Wirstshaus yani Eski Berlin Pub’ı olarak nitelemişler.Buranın en büyük özelliği spesiyal yemeği kızarmış tavuk. İnsanlar buraya sadece bunu yemek için geliyor. Menü’den ½ Milemasthachen – Spezalitat des Hauses’i seçiyorsunuz yani yarım tavuk- restoranın spesiyalitesi. Önünüze kocaman nar gibi kızarmış bir yarım tavuk geliyor. Yanında da 1 dilim Graubrot - çavdar ekmeği. Elle yemesi daha hoş oluyor, kimse yadırgamıyor. Tavuk en derindeki etine kadar tam kıvamında pişmiş, lokum gibi ağzınızda dağılıyor. Son derece leziz. Bu lezzeti veren kullanılan tavuklar mıdır, pişirme yöntemimidir yoksa pişirirken kullanılan bazı soslar mıdır bilemiyorum. Restoranın sahibi Angela Leistner’de bu konuda sır vermiyor. Ancak bizim Karim ile tahminimiz galiba tavuk önce bir süre bazı kokulu otlarla dinlendirildikten sonra önce haşlanıp son aşamada da kızartılıyor. Sebep her ne ise çok başarılı.Tavuğunuzun yanına Krautsalat – Lahana salatası ya da Kartoffelsalat – Patates salatası söylemelisiniz. Benim tercihim soğanlı ve bol kremalı patates salatasından yana oldu ancak Lahana salatasında da tattım gayet lezizdi. Almanya’da yemeğin yanında tabiiki en çok bira tüketiliyor. Burada tipik Berlin birası olan Berliner Pilsner’i ya da daha yoğun bir bira olan Frankisches Landbier adlı Bavyera birasını tadabilirsiniz. Karim Henne'de :) Berlin’e gelmişken Duvar’ın yıkılmasının ardından DDR döneminin izlerinin günümüz modernizmi arasında nasıl saklı kaldığını gözlemlemenizi tavsiye ederim.

Tokat Mutfağı

2008-04-28T19:04:00.012+03:00

Tokat Kebabı’nın orjinali İstanbul’da nerede yenir? İşte sorunun cevabı, Polonezköy’deki Tokat Mutfağı’nda. Yaz sıcaklarında geniş bahçesindeki ağaçların gölgesinde, kışın sıcak soba başında Tokat Mutfağı’nda bu yöresel kebabın keyfini çıkarabilirsiniz. http://sehirrehberi.ibb.gov.tr/Default.aspx?&ap=istanbulresim&cx=112666&cy=108107&scl=6
Bu kebabı özel kılan en önemli fark pişirildiği fırın. Bu kebap için özel olarak hazırlanan fırın kerpiç tekniği ile ateş tuğlasından yapılıyor. Tuğlalar arasında saman ve toprak karışımı bir harç bulunuyor. Fırın alışılagelmiş tandır tipi fırınlara göre dar ve dikey bir fırın, üst kısmında boylamasına uzun bir demir yer alıyor, demirin altında ise odunlar sağ ve sol kenarlara yerleştiriliyor. Küçük şişlere dizilen etler bu demire asılarak odun ateşinde pişiriliyor. Fırın sabah 10’da yakılıyor, tuğlaların kızması 2 saati buluyor. Kebapta bir yaşına gelmemiş kuzu eti kullanılıyor, kuzunun maksimum 20 kg olması gerekiyor. Hayvanın but ve pirzolalık kısımları kullanılıyor. Hazırlanan etler, dilimlenmiş patlıcanlar ve patatesler ile birlikte şişlere diziliyor. Bu dizilişinde bir usulü var. En üste bir parça kuyruk yağı konuyor ardından sıra ile 1 parça patlıcan, 1 parça et, 1 parça patates şeklinde ard arda diziliyorlar. Bunun sebebi en üstte kalan kuyruk yağının pişirme esnasında eriyerek aşağı doğru akması ve de diğer malzemelerin kurumasını engellemesi, daha lezzetli hale getirmesi. Etlerin piştiği kuyruk yağının erimesi ile anlaşılıyor, pişirme yaklaşık 20 dakika sürüyor. Pişirme sırasında şişler ilk 10 dakika fırının ön kısmında ateşe yakın yerde tutularak kızarıyor, ardından geri kalan 10 dakikada fırının arka bölümünde dinlendiriliyor. Bir ayrıntı da etlerin yağlı kısımlarının dışa, ateşe dönük olarak asılması. Bu sayede yine etlerin kuruması engelleniyor.Kullanılan patlıcanın çekirdekli olmaması gerekiyor. Patlıcanlar önce kaya tuzunda çevriliyor. Tüm bu ayrıntılar gerçekten işe yarıyorki karşınıza kıvamında pişmiş, yumuşacık bir et geliyor. Kebabın yanına garnitür olarak sebze ve soğanl fırında yine en üstte 1 parça kuyruk yağı ile pişiriliyor. Ayrıca 1 şişe de sarımsaklar diziliyor, fırınlanmış sarımsağın tadına doyum olmuyor. Bu kebabın önemli bir özelliği bence bu kadar çok garnitür ile servis edilmesi. Sebzelerde etler gibi fırınlandığı için ana yemek kadar leziz oluyor ve bol miktarda servis ediliyor, dolayısı ile bol sebzeli, daha sağlıklı bir yemek yemiş oluyorsunuz. Burada Tokat kebabının yanısıra yine aynı usül ile pişirilen tavuk kanadını da yemenizi tavsiye ederim. Tadı alışkın olduğumuz tavuk kanatlarından çok farklı, çıtır çıtır çerez niyetine gidiyor. Yemeğiniz ile birlikte ayrıca salata, yoğurt ve ezme sipariş etmenizide de fayda var. Soğan, domates, pul biber, sızma zeytinyağı ve bolca limon ile hazırlanıyor, son derece iştah açıcı. Tatlı olarak yazın köy baklavası kışın ise meyve tabağı sipariş edebilirsiniz.
Restoranın sahibi Necati Dinler asıl mesleği avukatlık olan bir Tokatlı. Öğrencilik yıllarında gelişen yemek pişirme merakı sonunda onu aşçılığa kadar vardırmış. Hafta içlerinde İstanbul’da asıl mesleğini, haftasonlarında ise aşçılığını icra ediyor. Restoranı 2,000 senesinde işletmeye açmış, amacı Tokat kültürü ve mutfağını tanıtmak. Tokat kebabının bölgede yaşayan Ermenilerin kültüründen etkilenmiş olduğunu belirtiyor. Kebabın pişirildiği fırınların Ermeni ustalar tarafından yapıldığını onların en meşhurunun Vahan Usta olduğunu, kendi restoranındaki fırının da Vahan Usta’nın çırağı Palas Sadık’ın yaptığını anlatıyor. Tokat’ta ahali baharda ve yazın bağ evlerinde yaşarmış, evlerde bu fırınlardan bulunur, Tokat Kebabı’da bu fırınlarda pişirilmiş.Necati bey bu yemeğin asıl kökeninin Tokat’ın Niksar ilçesi olduğunu söylüyor, eğer Tokat’a yolu düşenimiza olursa Cincin ve Gıjgıj adlı lokantalarda bulabilirmişiz!

Tokat Mutfağı telefon: 0-216 4345160

Polonezköy’e yolunuz düşmüşken dilerseniz tatlı için ayrıca Polina’ya uğrayabilir. Başta Karpatka olmak üzere leziz polonez pastalarının ve likörlerinin tadına bakabilirsiniz.

İsmail’in Yeri

2008-04-12T23:15:00.016+03:00

İstanbul-Ankara karayolunun orta noktasına denk gelen Bolu Dağı’nda ki Kaynaşlı bölgesi 1960’lı yıllardan itibaren bölgede açılan dinlenme tesisleri ile seyahat edenlere hizmet veriyordu. Bolu Tüneli ‘nin açılması ile birlikte eski yoğunluğunu yitiren bölgedeki tesisler bugün değişen koşullara karşı direnmeye çalışıyor. Bunlardan birisi de yörenin en ünlü tesislerinden birisi olan İsmail’in Yeri. İlk olarak bugün halen Cafer’in Yeri adı ile hizmet veren tesisin merhum sahibi Cafer Korkmaz ile ortak olarak ilk lokantasını açan İsmail Çolak, 1988 yılında kendi lokantasını açmış. Yıllardır Bolu Dağı’nda hizmet veren İsmail’in Yeri tünelin açılması ile kaybettiği müşteri potansiyelini geri kazanmak için bir şubesini de Adapazarı’nın Geyve ilçesi Karaçam Köyü’nde açmış. İsmail bey tesisi ailenin diğer fertleri ile birlikte işletiyor. İşletme 24 saat açık. Lokantanın hoş bir ambiansı var, ahşap dekorasyon ve de cam tavan dikkat çekiyor.
Masaya oturmanız ile birlikte önünüze tereyağ-bal ve kızarmış ekmek geliyor, yolda acıkan sabırsızlar için birebir. Buranın spesiyali süt kuzu pirzola. Tadına bakmadan giden büyük hata yapar. Her gün kilolarca tüketilen pirzola ününün hakkını veriyor. Et yumuşacık, incecik, yağ oranı yerinde. İyi pişmiş, ağzınızda dağılıyor, yemeye doyamıyorsunuz. Pirzolanın yanısıra köftesini de tadabilirsiniz. Kuzu ve dana eti karışımından yapılıyor, içerisinde ekmek, soğan, kekik ve tuz var.

Sucukta kaçırılmaması gereken bir lezzet. Bol baharaılı, hafif acılı. Acının kıvamı çocukların yiyebilecekleri şekilde ayarlanıyormuş. Baharatlarını İsmail bey kendisi hazırlarmış.Etlerini Ankara Ayaş, Bolu Seben ve de Balıkesir’den temin ediyorlarmış.

Yemeğinizin yanına salata ve ayran da sipariş verebilirsiniz. Salata daha az soğanlı ve zeytinyağlı, ayran da daha tuzlu olsa sevinirdim. Yemekten sonra ister Düzce’nin Beyköy ilçesinden gelen kabak tatlısını ister bol cevizli ve ballı yoğurdu sipariş edebilirsiniz. Her ikisi de sizi memnun edecektir.

Tavsiyesi ile İsmail'in Yeri'ni keşfetmemi sağlayan arkadaşım Mehmet Mengenlî'ye teşekkürler.

Nevşehir Tava

2008-04-04T23:14:00.007+03:00

Nevşehir Tava, Nevşehir yöresine ait, yok olmakta olan bir lezzet. Tava ustası Bayram Ulkat “Ben 59 yaşındayım benden sonra ustası yok, tarih olmasın” diyerek bu yöresel yemeği ve kültürünü benimle paylaştı, Bende Ağzımın Tadı’nda sizler ile paylaşmak istedim.

Nevşehir Tava, hiçbir katkısı olmadan taş fırında, kuzu etinden 15-16 saatte ateşe değmeden büyük bir tepsi içerisinde pişirilen bir et yemeği. Fırında pişen kuzu eti, parçalara ayrılıyor ve de daha küçük tepsiler içinde fırın sıcaklığıda tutuluyor. Tavacılarda etler müşterilere bakır kaplar içerisinde yanında 1 baş soğan ile birlikte servis ediliyormuş. Dileyene etin suyundan da ilave ediliyormuş. Bu yemeği pişirmenin incelikleri var, eğer alevi iyi ayarlıyamazsanız etin yüzünü yakıp, is kokutabilir ve susuz bırakabilirsiniz. Tatlı olarak ise bal ya da kendi yapımları tahin helvası sunuluyormuş.

Tavacılık geleneği Bayram beyin Helvacı ve Tavacı olarak anılan dedesi Osman Ağa’dan babaları Ali Ulkat'a ondanda Bayram beye geçmiş. Osman Ağa Türkmen kökenli olup bu mesleği ahilik geleneği içinde “Nevşehir Tava” ustasından öğrenmiş, onun yanında yetişip ondan el aldıktan sonra da 1900’lü yılların başında kendi dükkanını açmış. Kendisinin ardından 3 oğlu geleneği birarada devam ettirmiş. Kardeşler tavacı küs kardeşler diye tanınırlarmış. Bunun nedeni, mesleklerini yerine getirirken birbirleri ile fazla konuşmamalarından, birbirlerine ver-al gibi emir cümleleri ile hitap etmek yerine müşterilerden biri soğan istediğinde "Şoo masaya suğan virilecâmış" şeklinde hitap etmelerinden kaynaklanırmış. Bu söz lokantaya giden ve hala herkesce hatırlanan bir dialogmuş.Fotoğraftakiler sırayla Osman Ağa, Ali Ulkat, Bayram Ulkat ve Mehmet Ulkat.

Nevşehir'e ait özel bir lezzetin yok olmasına göz yummamak, atalarından kalan asırlık TAVA'yı yeniden yaşatmak, yarınlara miras bırakmak amacı ile Bayram bey babasının 1980 senesinde yaşlılık nedeniyle son verdiği mesleği 2007 senesi Nisan sonlarında yeniden hayata geçirmiş, ancak 9 ay sonra lokanta yeterli ilgiyi görmediği için kapatmak zorunda kalmış. Kendi ifadesi ile şu an hayatta olan tek Tava ustası kendisi. Nevşehir Belediye’sinin çıkartmış olduğu derginin Haziran 2005 tarihli ve 2. sayısından alınan yazı. Yazarı emekli edebiyat öğretmeni Atilla YAYIM.

Bayram Ulkat'a bu bilgileri bizler ile paylaştığı için çok teşekkür ediyor, birgün Nevşehir Tava’yı tadabilmeyi ümit ediyorum.

www.mettsalat.de

2008-03-22T23:57:00.004+02:00

Blog dünyasında bir kardeş blog buldum! İş için ziyaret ettiğim Almanya eBay’de tesadüfen oradaki iş arkadaşlarımdan Dominik Stiefermann’ın da bir et tutkunu olduğunu ve bu konuda yazdığı bir blogu öğrendim. Tabii biz eBay’i bir kenara bırakıp bol bol bloglarımız ve et üzerine konuştuk. Hatta onun tavsiyesi ile gittiğim Berlin Curry 36’yı da önümüzdeki günlerde yazacağım.
Dominik’in blogunun adresi http://www.mettsalat.de/. O ve arkadaşları Kasım 2007’den bu yana blogda et türleri, yemek tarifleri ve et restoranları üzerine çeşitli yazılar yazıyorlar. Alman yemeklerine meraklı olanların ve tabii Almanca bilenlerin seveceğini umuyorum.

Yaşasın blog kardeşliği :)

Meşhur Köfteci Özcanlar

2008-03-09T09:36:00.013+02:00

Tekirdağ köftesini en iyi kim yapar diye soruşturdum, Tekirdağlılar’a, esnafa hatta Tekirdağlı başka restoran sahiplerine bile sordum. “Meşhur Tekirdağ Köftecisi” ünvanını kendine yakıştıran birçok köfteci olmakla birlikte yaptığım araşırmaya göre anlaşılan bunu en çok hak eden Özcanlar. Ve tabii Özcanlar ile tanışmaya, köftesini denemeye gittim. Özcanlar köftecisi, Arif Özcan ve abisi İsmail Özcan tarafından yönetiliyor. Sohbetimi de Arif bey ile yaptım. 1953’den bu yana hizmet veren bu köftecinin temeli enişteleri Hacıköy’lü Hüseyin Ağa’ya dayanıyormuş. Hüseyin Ağa mesleğe 1910’da başlamış. Ancak Arif bey Tekirdağ köftesinin 1800’lerden bu yana var olduğunu da belirtiyor. Tekirdağ’da 3 ayrı dükkanda hizmet veriyorlar, biz en eskisi olana gittik. Ziyaretim sırasında bana eşlik eden arkadaşlarımla birlikte, önce kendimize birer tereyağlı mercimek çorbası söyledik. Çorba, üstü kızarmış tereyağlı, kıvamı yerinde bir çorba idi, kesinlikle benzerlerinin üstünde not alır. Köftelerimizi beklerken önden piyazımız ve ayranımız geldi. Ayran kendi yapımları, özel büyük boy şişesinde geliyor. Kesinlikle harika, tuzu da tam kıvamında!Ve sonra köfteleriniz geldi, ilk önce bir hayal kırıklığı yaşıyorsunuz çünkü tabakta 5 küçük köfte duruyor ancak garson açıklamayı hemen yapıyor. Köftelerinizin tabağınızda soğumaması için 2 turda servis ediliyorlar. Köftelerin dışı kızarmış içi ise yumuşak tipik Tekirdağ köftesi kıvamında, bazılarının lastik gibi diye tanımlayacağı yumuşaklıkta. Ancak bu elastikiyet kesinlikle negatif anlaşılmamalı, son derece leziz köfteler, ününü hakediyor. Köfteler ile birlikte masaya kızarmış ekmek tabağı geliyor. Ekmekler köfte yağına batırılarak kızartılmışlar, yemeye doyamıyorsunuz.Arif bey, Tekirdağ köftesinin kökeninin Rumeli’ye dayandığını söylüyor. Köfteyi dana kıyması, bayat ekmek, soğan, sarımsak, tuz, karabiber, kimyon, ve kabartma tuzu kullanılarak hazırlıyorlarmış.
Köftenin ardından tatlı olarak fırında sütlaç ve dondurmalı peynir helvası söyledik. İkisi de güzel idi. Peynir helvası 1 gün beklemiş tuzsuz peynir, yumurta sarısı, irmik ve şeker ile yapılıyormuş.Peynir helvasını Tekirdağ’nın yanısıra Çanakkale ve Gelibolu’da da bulabilirsiniz. Biz gezimiz esnasında her 3 şehirde de tattık, herkesin beğenisi farklı oldu. Ama benim tercihim Gelibolu’nun helvası oldu. Pütürlü formu ile peynir yediğinizi daha iyi hissettiriyor bu helva. Tekirdağ’a kadar gelmişken yola devam ederseniz Gelibolu’da taze balık yiyebilir, ardından kent merkezindeki peynir helvası dükkanlarından birinde bu yörenin helvasını tadabilirsiniz. Hatta dönmeden önce yanınızda götürmek üzere nostaljik Alaaddin balık konservelerinden de alabilirsiniz.